Brieven

Brieven

Nederland moet de nieuwe burn-out definitie van de WHO verwerpen volgens Carolien Hamming en Jennifer Hanenberg Elders (Doe niet alsof burn-out alleen met werk samenhangt, 12/6) omdat volgens die definitie burn-out alleen met werkomstandigheden te maken zou hebben, waardoor problemen thuis en in de persoonlijke sfeer buiten beschouwing blijven. Volgens de auteurs is dat erg omdat daarmee de ware last van de burn-outpatiënt niet in beeld komt. De vraag is of dat een probleem is. De definitie van de WHO, anderszijds, legt het accent op de manier waarop met stress wordt omgegaan (‘chronic workplace stress that has not been successfully managed’). Dat lijkt mij een buitengewoon treffende benadering. De centrale vraag bij de behandeling van burn-out wordt dan niet: hoe zwaar heb je het? Maar: hoe ga je om met je stress? Dat persoonlijke omstandigheden daarbij een rol spelen lijkt me evident. Maar dat hoeft helemaal niet in de definitie. Liever niet zelfs. De WHO-definitie legt de nadruk op de manier waarop wij in het werk met stress omgaan. Daarmee komt de verantwoordelijkheid zowel bij werkgever als werknemer te liggen. Precies waar het hoort en waar er zowel structurele als persoonlijke maatregelen genomen kunnen worden.


psycholoog-psychotherapeut gespecialiseerd in burn-out