Brieven

Als we maar afleiding hebben

Vanaf het moment dat je ’s ochtends je ogen opendoet tot het moment dat ze ‘s avonds dichtgaan, ben je naar een of ander scherm aan het staren. Je telefoon is de go-to-afleiding voor als je school wilt uitstellen. En geloof me, je wilt geen gesprek missen, dus heb je de hele dag je telefoon bij de hand: ‘fear of missing out’ bestaat. In de groepchats waar ik in zit, is er altijd iemand die binnen 2 milliseconden reageert en soms ben ik het zelf. Zo zijn sociale media de supermacht van de jongste generatie. Alles wat er op het moment gebeurt, wordt gedeeld en tegelijk door iedereen beoordeeld.

What goes on the internet, stays on the internet’ is geen fictie. Ik heb zelf foto’s van mijn vrienden gevonden van hun jonge jaren; foto’s, meestal erg gênante, waarvan ze het bestaan waren vergeten. Enige wat ik hoefde te doen, was de naam en achternaam opzoeken op Google; en daar had ik alle informatie over ze, op alle socialemediaplatforms waar ze ooit een account hadden gemaakt. Erg grappig op dat moment, maar nu ik erover nadenk, best creepy.

Waarom blijven we dan toch alles op sociale media delen? We weten het wel, maar we willen er niet aan denken. Als we maar de hype kunnen blijven volgen en afleiding hebben, voor de rest: boeie, lol.

Yasmin Sadigh (17, Rotterdam)