Familiebedrijf uit Limburg bouwt in Moskou en Davos

Tentenmaker Neptunus Structures zet overal tijdelijke accommodaties neer. Voor het Louvre, op het Rode Plein, in de Royal Garden. Nu nog de Formule 1 in Zandvoort erbij.

Vroeger, toen Neptunus Structures alleen in verhuur van grote tenten deed, kende het nog een piek in het voorjaar en de zomer. „Die tijd is voorbij”, zegt directeur Dorrie Eilers (49). „Nu is het altijd hoogseizoen, werken we continu met deadlines. Alleen in maart is het misschien ietsje rustiger.”

Zeker, tenten van Neptunus zijn nog altijd terug te vinden op de grote festivals in de warme maanden: Pinkpop, North Sea Jazz, Tomorrowland, de Zwarte Cross. „Maar in de winter zetten we ook tijdelijke accommodaties neer voor het World Economic Forum in Davos en voor een traditioneel ski-evenement als de Hahnenkamm-Rennen in Kitzbühel.”

De demontabele gebouwen van Neptunus Structures zijn de laatste decennia een belangrijke tweede poot geworden. „Dat is begonnen met Nedcar, dat toeleveranciers in de buurt wilde hebben voor wie geen bedrijfsruimte beschikbaar was. Maar bedrijven kunnen ook tijdelijk een kantoorruimte of showroom nodig hebben. Binnen drie weken stond bijvoorbeeld een passagiersterminal op vliegveld Berlijn-Schönefeld. Na branden hebben we hele winkelcentra en onlangs een Holland Casino in Groningen gebouwd.”

Directeur Dorrie Eilers. Foto Chris Keulen

Soms blijkt tijdelijk een stuk minder tijdelijk dan gedacht. „Geen probleem”, zegt Eilers. „Dan kunnen we tussentijds nog wat aanpassen. Toen we in contact kwamen met de makers van de musical Soldaat van Oranje, was onduidelijk hoelang die productie zou lopen. Eén à twee jaar leek al heel wat. Dus kreeg de hal die we in Katwijk neerzetten een dak van doek – twee lagen, dus behoorlijk geïsoleerd. Daar hebben we op een gegeven moment toch maar een vast dak van gemaakt.”

De hoofdvestiging van Neptunus Structures – vorig jaar zo’n 63 miljoen omzet, 262 arbeidsplaatsen – bij het Limburgse dorp Kessel is een bedrijventerrein op zich. Boven het centraal gelegen kantoor houden palen een vanuit de wijde omtrek zichtbare tentconstructie omhoog. Binnen laten foto’s zien waar het bedrijf zoal zijn vleugels uitsloeg: tijdelijke paviljoens voor bedrijven op de Olympische Spelen in Londen, voor Philips op het Rode Plein in Moskou, een tijdelijke bibliotheek vlak naast de glazen piramide voor het Parijse Louvre, toen de bibliotheek in het museum werd gerenoveerd.

Britse legerkist

Het verhaal van het begin van Neptunus Structures lijkt haast een verzonnen ontstaansmythe. De in het Groningse Usquert woonachtige Anton Eilers, grootvader van Dorrie, vond in 1937 een Britse legerkist op het strand. Er zat een tent in, waarin kort daarna een buurtfeest werd gevierd. De tent bleek zo’n succes dat Anton Eilers er huur voor ging vragen. Dat was het begin van de onderneming die hij vanwege de drietand op de kist naar de zeegod Neptunus noemde. Het houten gevaarte staat nu in een van de loodsen vanwege een opknapbeurt.

Na zijn huwelijk met een Nijmeegse verkaste het bedrijf naar de regio Venlo, waar zeildoekmakers ook zaken konden doen met transportbedrijven. Tentverhuur bleef echter de hoofdzaak.

Anton gaf het stokje in 1972 over aan zijn zoon Hans, die het in 2000 toevertrouwde aan zijn drie kinderen: Dorrie, Betty (47) en Antoine (44). Alle drie hebben ze hun specialismen. „Mijn zus Betty is sterk op het gebied van transport, logistiek en HR. Mijn broer Antoine heeft kijk op sales, productie en R&D. Ik draag verantwoordelijkheid voor financiën, marketing en de IT.” Vader Hans is inmiddels 73 en werkt nog altijd mee. „Veel overleg over het bedrijf vindt ook plaats aan de keukentafel bij mijn ouders.”

Samen hebben de drie Eilersen die nu het bedrijf leiden acht kinderen -zeven jongens en één meisje. Wordt dat de vierde generatie in het bedrijf? Dorrie Eilers: „We gaan zien wie wil en wie geschikt is. Ze zijn nog jong. Het is goed als ze eerst studeren en elders, ook in andere bedrijven, ervaring opdoen. Dan is het goed om ook derden nog eens te laten kijken naar hun kwaliteiten. Het wordt sowieso een andere samenwerking dan de onze. Wij zijn met zijn drieën in hetzelfde gezin opgegroeid, delen dezelfde normen en waarden. Onze kinderen zijn groot geworden in verschillende gezinnen.”

Groei is voor Neptunus Structures geen doel op zich, verduidelijkt Eilers. Er hijgen geen aandeelhouders van buiten in de nek. „Kwaliteit staat voorop. Meedenken met de klant. Onze tenten en semipermanente gebouwen zijn een soort kliksystemen. Je breidt uit als met Lego. Vrijwel alles is daarmee mogelijk. En wat niet kan, proberen we alsnog.”

Prominente locaties, evenementen en klanten helpen: NAVO- en klimaattoppen, presentaties voor Louis Vuitton in hartje Parijs, op de paardenrace van Ascot, in de Royal Garden achter Buckingham Palace.

Trots is Eilers op het partnerschap met NOC*NSF. „Op Sportcentrum Papendal wordt geturnd, gevolleyd, gejudood, gesprint en met handbogen geschoten in semipermanente hallen van ons. Dat zijn mooie visitekaartjes voor nieuw opdrachten. Bijvoorbeeld in Duitsland bouwen we op dit moment veel sporthallen.”

‘Woonurgente’ groepen

Neptunus heeft inmiddels ook vestigingen in België, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Oostenrijk en Polen. In dat laatste land vindt sinds 2000 een groot deel van de productie plaats. In Kessel is behalve het hoofdkantoor en zo’n 500.000 vierkante meter aan opslag van materiaal en onderhoudswerk ook ruimte voor het meer specialistische werk en onderzoek en ontwikkeling.

Naast de tenten en de semipermanente accommodaties probeerde Neptunus de afgelopen jaren voorzichtig een derde poot van de grond te krijgen: tijdelijke huisvesting voor ‘woonurgente’ groepen. Veel Oost-Europeanen komen naar de regio Venlo voor werk in de logistiek en de land- en tuinbouw. Samen met de gemeente Peel en Maas en de woningstichting Wonen Limburg bouwde Neptunus in het nabije Panningen twintig tijdelijke appartementen. Dorrie Eilers: „Ze zien er prachtig uit. Zonnepanelen op het dak, er is op weinig bespaard. En ze zitten ook goed vol. Maar na deze pilot gaan wij er voorlopig niet mee door. De terugverdientijd van de appartementen is zeker dertien, veertien jaar. Dat is te lang voor ons.”

Wat betreft de tenten en semipermanente gebouwen heeft Eilers nog wel wat gedroomde projecten in haar hoofd. Veel wil ze er niet over kwijt. „Aanwezig zijn op de komende Olympische Spelen in Tokio zou mooi zijn – al komt het Holland Heineken House waarschijnlijk in een bestaand gebouw. En de Formule 1 in Zandvoort biedt wellicht ook kansen. Bij de Grand Prix van België en Oostenrijk staan we al.”