Anand als meesterkok

Het jaarlijkse Norway Chess toernooi in Stavanger heeft een geschiedenis van curieuze randverschijnselen. In 2015 kwam de ‘biechtstoel’. Tijdens de partij kon een speler als hij dat wilde voor de camera praten over wat er door hem heen ging. Zijn tegenstander kon hem natuurlijk niet horen, het was voor het internetpubliek.

Ik ken uit het verleden eerbiedwaardige schaakdenkers voor wie zoiets een gruwel zou zijn, maar anderzijds was het vroeger zelfs in belangrijke toernooien heel gewoon dat spelers die niet aan zet waren onder elkaar kletsten, soms over een voetbalwedstrijd of over een vrouw, maar ook wel eens over hun partij. „Als het maar niet over de partijen gaat”, zei een humane wedstrijdleider dan goedmoedig. Tegenwoordig is iedereen gedisciplineerd.

Sinds vorig jaar is er bij het toernooi op een vrije dag een kookwedstrijd voor de spelers, die onder deskundige begeleiding een gerecht moeten bereiden waarvoor een sterrenkok zich niet zou schamen. Net als vorig jaar won Anand, die er erg trots op was en aan zijn vrouw twitterde: „Van het openen van een pak cornflakes naar een perfect bereide zalm, dat is een hele klim.”

Vorige week schreef ik over de nieuwe regels in Stavanger die zeggen dat na een partij met klassieke bedenktijd die remise is geworden, nog een snelle armageddonpartij moet worden gespeeld waarin een remise telt als winst voor zwart. Het systeem is ingevoerd uit een afkeer van remises, maar had het paradoxale gevolg dat er in de klassieke partijen een zeldzaam groot aantal remises viel. Sommige spelers lieten het graag op het armageddon aankomen.

Magnus Carlsen, die in het snelle spel ongenaakbaar is, had na acht van de negen rondes twee klassieke partijen gewonnen en zes armageddons, waardoor hij een ronde voor het eind al ver uit het zicht was van de concurrenten. Dat was misschien een effect van het systeem dat de organisatoren wel bedoeld hadden.

Schoorvoetend geef ik toe dat er in de armageddons wel vaak geblunderd werd, maar soms ook mooi gespeeld. Bewonder Anands aanvalsspel en bedenk dat voor hem als witspeler een remise gelijk stond aan verlies.

Anand - Ding Liren, Stavanger Armageddon vierde ronde

1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. Lc4 Lc5 4. 0-0 Pf6 5. d3 0-0 6. c3 d6 7. Te1 a5 8. h3 h6 9. Pbd2 Le6 10. Lb5 Db8 11. Pf1 Da7 12. Dd2 Tad8 13. Pg3 Pe7 14. d4 Lb6 15. Dc2 Pg6 16. Le3 c6 17. Ld3 Tfe8 18. Dd2 d5 19. Lxh6 Met zwarts dame ver in Siberië is dit offer zeer kansrijk. 19...dxe4 20. Pxe4 Pxe4 21. Txe4 Ld5 22. Tg4 Alles in de aanval. Na het kalme 22. Lg5 zou wit prima compensatie krijgen voor de kwaliteit die hij achter raakt. 22...e4 23. Ph4 exd3 24. Pf5 Het lijkt geweldig, maar het klopt niet. Aan 24. Pxg6 fxg6 25. Txg6 Td7 26. Lxg7 Txg7 27. Txg7+ Kxg7 28. Dg5+ met remise door eeuwig schaak heeft wit niets.

RL

Zie diagram.

Hier kon zwart winnen met 24...Te2. De hoofdvariant is 25. Dg5 (of 25. Dxd3 Da6 26. Dg3 gxh6 en wit heeft niets) d2 27. Lxg7 en dan twee computerzetten van zwart, 27...Lc7 28. f4 Db6, die voor een mens onmogelijk te vinden zijn. 24...Le6 Hierna loopt alles op rolletjes voor wit. 25. Lxg7 Lxf5 26. Dh6 Te6 Ook na 26...f6 27. Txg6 verliest zwart. 27. Lh8 Zwart gaf op, hij gaat mat.