Vrij zijn is...kleding ruilen

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken.

In de zakelijke, flashy omgeving van de Erasmus Universiteit Rotterdam zeulen studenten tassen vol kleding het Mandevillegebouw, de hoogste flat van de campus, binnen. Op de begane grond zit de Erasmus Sustainability Hub, clubhuis voor de milieubewuste student.

„Ik ben klaar om hem los te laten.” De Canadese studente interieurarchitectuur Jill Bolton (26, top met rode en blauwe verfstrepen) legt haar zwart-witte zomerjurk op tafel. In Toronto ruilde Bolton regelmatig spullen en kleding via een online-community: „Je hebt daar veel alternatieven voor het kapitalistische systeem. Mensen bakten taarten in ruil voor een kunstwerk van mij.”

Flavia Scotton (22, wijde beige broek, nauwsluitend zwart truitje) coördineert de Final Clothing Swap Party die vandaag rond borreltijd wordt gehouden. Terwijl om haar heen tassen met overtollige truitjes en spijkerbroeken worden geleegd, zet Scotton kalm de misstanden in de mode uiteen. De studente International Public Managment and Policy is coördinator van EURwardrobe: „Ons doel is studenten ervan bewust maken hoe niet duurzaam de mode-industrie is en hoe wij dat als consumenten kunnen veranderen.”

Zo plakten ze posters met daarop prikkelende mededelingen aan de Rotterdamse student: „We are 29,790 students and own 95 clothes, on average of which 40% are almost never worn, makes 1,132,020 clothes we can share.”

Scotton: „Voor een workshop gingen we tellen hoeveel kleren we hadden. Heel veel, zelfs een buitenlandse student als ik.”

Doet ze dit werk niet ook een beetje voor haar cv? Ze schudt resoluut haar hoofd. „Ik hou van deze community. Thuis in Milaan kan ik met weinig mensen over duurzaamheid praten, daar is het minder een onderwerp.”

Tweedehands vind ik originelere kleding

Nathalie Kirch

De ‘swap’ werkt eenvoudig. Je neemt van tafel wat je wilt, past het op de wc en als het bevalt geef je een kledingstuk terug, of je doet een donatie aan de organisatie. Scotton: „De basis is vertrouwen.”

Op tafels liggen ‘stukken’ van H&M, Bershka en andere kledinggrootgrutters. Scotton: „Veel studenten neigen ernaar ‘fast fashion’ te kopen, omdat het goedkoop is. We kunnen beter minder kopen en in kwaliteit investeren.”

Gunnar Heller (24 jaar – „je interviewt met zeker omdat ik de enige jongen ben”) past een eighties trainingsjack met geometrische patronen. De Duitse student Global Business en Sustainability, „een beetje de hippies van de Rotterdam School of Mangement”, vertelt dat hij een minimalistische levensstijl heeft. Hij doneert een wit T-shirt dat studente-fashionista Nathalie Kirch (19, geleende witte lieslaarzen) even later in haar tas stopt. „Tweedehands vind ik originelere kleding,” zegt zij.

Studente psychologie Susanna van der Kooij (19, spijkerjurk, zwart ceintuurtje) heeft een jurk, twee tasjes, een paar hakken, drie truitjes en twee shirts buitgemaakt: „Allemaal wel mijn stijl.” Ze lacht. „En anders breng ik het volgende keer terug.”