Wat mode betekent voor generatie Z: ‘Mode met een functie vind ik veel harder’

Kleding Wat betekent mode voor generatie Z? „Met kleding kun je je uiten zonder iets te zeggen.”

Omed (links): T-shirt van Sumibu, het kledingmerk van Smib, jas van streetwearlabel Stüssy*, schoenen van Sadboys* X Converse. Zijn Prada-rugtas en -bril en Comme des Garçons-broek zijn vintage en komen van een Japanse site. Het kleine tasje is van het Japanse Bape. Julius: T-shirt en jeans van eigen merk, de broek is een sample. Het bomberjack (Alpha Industries) en de loafers (Vagabond ) kreeg hij van een vriend, de hoodie (Patta X CP Company) is van zijn broer. De Gucci-pet leende hij van de moeder van een vriendin.
Omed (links): T-shirt van Sumibu, het kledingmerk van Smib, jas van streetwearlabel Stüssy*, schoenen van Sadboys* X Converse. Zijn Prada-rugtas en -bril en Comme des Garçons-broek zijn vintage en komen van een Japanse site. Het kleine tasje is van het Japanse Bape. Julius: T-shirt en jeans van eigen merk, de broek is een sample. Het bomberjack (Alpha Industries) en de loafers (Vagabond ) kreeg hij van een vriend, de hoodie (Patta X CP Company) is van zijn broer. De Gucci-pet leende hij van de moeder van een vriendin. Foto Andreas Terlaak

Zo’n twee jaar lopen ze voor op de massa, zeggen ze. Op school vonden ze hen soms „een vreemde guy”, maar mooi dat de mensen die in het begin grappen over hen maakten nu in dezelfde kleren lopen als zij vroeger. „Het is gewoon hard* om er goed uit te zien.” zegt Omed Yusufzai (18) uit Amsterdam-Zuidoost.

„Met kleding kun je je uiten zonder iets te zeggen”, zegt Julius Obertop (17) uit Ouderkerk aan de Amstel.

Omed en Julius zijn vrienden; ze leerden elkaar kennen via Smib, een samenwerkingsverband tussen jonge mannen die uit de Bijlmer komen en onder meer muziek, videoclips, films, mode, boeken en tijdschriften maken. Omed volgt een mbo-opleiding filmmaken en maakt korte films en videoclips, onder meer voor Smib, Hij noemt zich Demo 2K; Demo is de omkering van Omed, 2K zijn geboortejaar. Via Instagram handelt hij samen met een vriend in vintage kleding – zelf spreekt hij over „archiefkleding”.

Julius’ aangenomen achternaam is Noys, naar het kledingmerk dat hij met een paar vrienden runt. Hij heeft net eindexamen mavo gedaan en wil een mode-opleiding volgen aan het ROC.

Beiden horen tot de harde kern van de modewuste jongens die te vinden zijn bij Patta en Zeedijk 60, twee winkels op de Amsterdamse Zeedijk die gespecialiseerd zijn in vooruitstrevende streetwear.

Hoe omschrijven jullie je stijl?

Omed: „Ik ben gewoon mezelf, Demo. Mijn zonnebril is een damesmodel, maar dat maakt me niet uit.”

Julius: „Ik ben Smibskin. Dat heb ik samen met Ray Fuego van Smib bedacht. Wij zijn de nieuwe generatie skinheads. Als je nu interesse hebt in Skin kun je niet alleen kleding dragen uit de jaren zeventig, je moet vernieuwen. Wij dragen polo’s van Fred Perry en al die shit, maar ook een Gucci-petje.”

Ik heb het idee dat jongens tegenwoordig meer met mode en kleding bezig zijn dan meisjes.

Julius: „Ik denk dat een groot deel van de meisjes een beetje onzekerachtig is. Daarom dragen ze wat de meerderheid oké vindt.”

Zijn meisjes meer bezig met knap zijn?

Omed: „Dat sowieso.”

Julius: „Ze willen er allemaal uitzien als influencers.”

Omed: „Ze gebruiken allemaal heel veel make-up, dat vind ik verschrikkelijk. ”

Julius: „ Alleen de slimmere meisjes doen er niet aan mee.”

Vind je het belangrijk hoe je vriendin zich kleedt?

Omed: „Ja, maar het moet wel uit haarzelf komen. Mijn vriendin pakt soms dingen uit mijn kast.”

Julius: „Ik val eigenlijk een beetje op matta* meisjes, meisjes die eruitzien als elk ander. Ik kan niet echt chillen met die basic* amsjes*, maar ik vind ze wel mooi.” 

Omed: „Ik echt niet, man.” 

Foto’s Andreas Terlaak

Hoe belangrijk is Instagram voor jullie?

Omed: „Het is belangrijk voor mijn werk. Maar ik zit er soms te lang op te kijken.”

Julius: „Ik hoop dat ik mensen kan laten zien dat je je eigen ding kunt doen. Er zijn wel merken die mij kleding hebben gestuurd, maar dat leek op Noys of het was lelijk, dus dat heb ik aan mijn broertje gegeven. Ik zou zelf nooit iets kopen omdat een influencer het draagt. Er is niemand op Instagram van wie ik fan ben. Vooral die Amerikaanse fashion guys vind ik een beetje crazy, zoals Ian Connor. Het is een beetje fake, ze hebben allemaal van die beefs* met elkaar, maar dat doen ze om meer volgers te krijgen.” 

Omed: „Ze worden gebruikt door de labels, zodat ze geld voor ze verdienen.”

Julius: „Ze hebben van die nutteloze fashion aan, met van die oranje plastic kettingen van Louis Vuitton aan je broek. Dat is een beetje cringy*, voor wat zit dat eraan? Ik vind mode met een functie veel harder.”

Omed: „Bij Louis Vuitton zit de ontwerper van Off-White, toch? Off-White is het nepste merk ooit. Overal zitten streepjes op, alles is nagemaakt van andere merken. Alle stiffe* mensen hebben nu een Off-White riem.”

Julius: „Louis Vuitton met Supreme is ook kaolo* nep. Supreme was al bijna verpest, en hierdoor helemaal. Het lijkt op dat soort fake-shit die je op vakantie op het strand kunt kopen. Maar alle grote merken hebben nu van die streetwear- en skaterachtige dingen. Ook Gucci. Ze willen de jonge generatie bereiken.”

Omed: „Ik denk dat merken ons veel meer checken dan wij denken.”

Julius: „Er zijn weinig mensen van onze leeftijd die echte Gucci-shit gaan halen.”

Omed: „Zo’n tas van bijna 2.000 euro, dat ga ik echt nooit van mijn leven leggen.”

Julius , wijst naar zijn pet: „Ze proberen met van die grote G’s Supreme-achtige logo’s te maken. Ik vind dit soort oude Gucci-shit veel harder. Het is een beetje ordinair en dat vind ik wel fatoe*.”

Omed: „Merken zouden zich veel meer moeten focussen op kunst en zo, zoals Prada dat deed in 1999 en de vroege 2000’s, dat was echt vet. Vroeger waren ze origineler en creatiever dan nu.”

Zijn er grote merken die jullie goed vinden?

Julius: „Margiela.”

De huidige Margiela, of uit de tijd dat Martin Margiela er zelf nog bij betrokken was?

Julius: „Dat weet ik niet. Ze hebben schoenen die lijken op de Adidas Samba, dat is dé matta Smibskin-schoen. En Moncler. Niet om hun visie, het is een merk voor rijke mensen die niet echt stijl hebben, maar die jacks van vuilniszakkenachtige stof vind ik sick*.”

Omed: „Ja, die zijn sick. Ik houd ook van Prada en Helmut Lang. Sowieso de oude.”

Foto Andreas Terlaak

Veel luxemerken zijn langzaam aan het overstappen van streetwear naar pakken. Zouden jullie dat dragen?

Julius schudt van nee.

Omed: „Ik vind het niet fijn om te dragen en ook niet echt mooi. Laatst had ik een bruiloft. Dan verwacht iedereen dat je een pak aandoet, maar toen droeg ik een Bonne Suit. Dat vonden ze allemaal een kokspak. Wat the fuck dacht ik, jullie zien er allemaal hetzelfde uit.”

Julius: Bonne Suits draag ik sowieso wel.”

Komen jullie wel eens bij H&M, Zara of een andere grote keten?

Omed: „Nee.”

Julius: „Ik koop sowieso bijna geen kleding, ik krijg gewoon veel, bijvoorbeeld van Smib, of ik leen of ruil dingen.”

Omed: „De archiefdingen die ik koop verkoop ik weer door. Ik wil sowieso nooit de volle prijs payen, ik geef mijn geld liever uit aan apparatuur.”

Julius: „Ik kom alleen bij Patta en Zeedijk 60. En bij tweedehandswinkels. Bij mijn school zit er een en daar heb ik laatst een parelketting gevonden.”

Omed: „Ik heb een parelketting gekocht van Vivienne Westwood.”

Julius: „Als een guy dat bij een van ons op Insta ziet, gaat-ie dat ook dragen, en over een tijdje zie je het bij een heleboel mensen.”