Brieven

Brieven

In zijn column over de voorgestelde woningbouw in de groene strook naast de Euromast noemt Christiaan Weijts de schepping van Huig Maaskant een „glamouricoon” (Gráág in mijn backyard, 7/6). Wat zegt dit? Zinvoller zou het zijn te vermelden dat deze stoere toren in 2010 de status kreeg van rijksmonument vanwege zijn grote cultuurhistorische waarde en als „symbool voor een moderne attractietoren gericht op vermaak van het grote publiek”, aldus de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed. De Euromast representeert namelijk een typisch Nederlands verschijnsel uit de tijd van de wederopbouw: het bermtoerisme. Maaskant bekeek geïnteresseerd hoe Nederlanders ervoor kozen hun pas verworven vrije tijd te besteden aan bermtoerisme en hij vond het zijn taak als architect om deze nieuwe recreatie vorm te geven. Daardoor ontwierp hij hoogwaardige toeristenattracties die passen bij de locatie en goed bereikbaar zijn met de auto. De Euromast, het omringende groen en de snelweg passen perfect in dit concept. Maaskant noemde zijn schepping trots „een vorm van bermtoerisme”. Locatie en Euromast vormen dus een eenheid. Nog wel. Het opofferen van de openbare groene strook bij de Euromast aan bebouwing, zoals voorgesteld, vernietigt de bedoeling en betekenis van het monument als geheel.