Mijn zoon ontwikkelt zich niet

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen. Deze week: Een zoon die lijkt stil te staan.

Illustratie Viola Lindner

Moeder: „Mijn thuiswonende zoon van 20 haalde zijn havodiploma toen hij 19 was. Aansluitend is hij een hbo-studie gestart, die hij onlangs heeft afgebroken. Het was te hoog gegrepen.

„Mijn zoon is een lieve, introverte jongen, geen prater. Hij heeft wat meer tijd nodig voor alles. Op de basisschool vroegen ze zich af of hij het allemaal wel snapte. Intelligentietesten hebben nooit een helder beeld gegeven van wat de oorzaak kan zijn, behalve dat er waarschijnlijk sprake was van een taalontwikkelingsstoornis.

„In het weekend werkt hij twee avonden in de horeca, een baantje dat hij sinds zijn 17e heeft. Verder heeft hij geen bezigheden. Alleen de smartphone de hele dag. Sporten doet hij ook niet. Studievrienden heb ik slechts één keer gezien. Ook zie ik geen vrienden van zijn horecabaan. Ze gaan af en toe wel uit, dus hij is wel opgenomen in een groep. Zijn stiefvader en ik werken allebei buitenshuis.

„Voor mijn gevoel legt hij nu geen basis qua opleiding en vrienden voor zijn verdere leven. Gesprekken met hem daarover monden steevast uit in een monoloog van mij. Hij weet niet wat hij wil, en vindt het wel best zo. Ik wil hem graag helpen, maar weet niet hoe. Of moet ik afwachten? Hij is immers volwassen.”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Vraag kostgeld

Bas Levering: „Ouders hebben in deze tijd meer zorgen over of hun kinderen wel op een goede plek in de samenleving terecht zullen komen. De maatschappij is ingewikkelder geworden. Ouders blijven langer voor kinderen zorgen, vaak tot na hun pensioen. Dat heeft tot infantilisering en tot sentimentalisering van de ouder-kindrelatie geleid. Kinderen worden gezien als fragiele wezens die ontzien moeten worden.

„Maar 20 is een leeftijd om verantwoordelijkheid te dragen en u mag, nee moet hem daartoe aansporen. U kunt hem zeggen dat hij, zodra hij 21 is, een financiële bijdrage moet gaan leveren aan het huishouden in de vorm van kostgeld. En stel hem een heldere vraag: overweegt hij een studie op mbo-niveau, wil hij een echt vak leren? Dan kan dat kostgeld langer wachten.

„Het lijkt erop dat hij over zijn baan in de horeca ook niet dolenthousiast is. De teleurstelling over het feit dat hij het hbo-niveau niet aankan moet niet te lang duren. De toekomst is niet verloren – hij is pas 20 – maar er moet wel aan gewerkt worden.”

Bied structuur

Marga Akkerman: „Dat uw zoon zijn havodiploma heeft gehaald met een taalontwikkelingsstoornis is een niet geringe prestatie. Zo’n stoornis kan ook het contact met leeftijdsgenoten bemoeilijken. Als je meer tijd nodig hebt om te begrijpen wat er gezegd wordt, is het lastig om mee te doen.

„Sommige kinderen hebben leiding nodig, en die zou ik als moeder hier nemen. Ik denk dat hij de route naar zijn plaats in de maatschappij niet overziet. Op de havo werd een stevige structuur geboden, die is er nu niet.

Lees ook: Zo maak je van je tussenjaar een succes

„Een groeibevorderende strategie is om hem thuis zo’n structuur te geven. Geef hem taken zoals boodschappen doen, twee keer in de week koken, zijn kleding wassen, zijn bed verschonen, zijn eigen vakantie verdienen. Geef hem inspraak in het voltooien van die taken. Houd daar samen met uw man belangstellend toezicht op. Krijgt hij kleedgeld, zakgeld, en wat moet daarvan betaald worden? Leer hem een kasboek bijhouden. Maak steeds duidelijk wat u van hem verwacht.

„Ik zou uw zoon ook aanmelden bij een studiekeuzecoach. Die kan lijn brengen in zijn wensen over een vervolgopleiding.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.