Recensie

Recensie Muziek

Metallica raast oppermachtig door een blok publieksfavorieten

Recensie Metallica gaf dinsdagavond een wat rommelig concert in de Arena. Het was geen onwil. Metallica had er wél zin in.

Metallica-voorman James Hetfield in de Johan Cruijff Arena.
Metallica-voorman James Hetfield in de Johan Cruijff Arena. Foto Paul Bergen.
    • Peter van der Ploeg

Robert Trujillo en Kirk Hammett hadden iets voorbereid voor de Nederlandse fans. Halverwege het concert van Metallica in de Johan Cruijff Arena, dinsdagavond, beginnen de bassist en gitarist met een aanvankelijk moeilijk te volgen stukje muziek, tot de Arena ineens opveert: Metallica, de grootste metalband ter wereld, staat hier gewoon André Hazes-kraker ‘Bloed, Zweet & Tranen’ te coveren! Nou, dat werkt wel in een vol voetbalstadion in Amsterdam.

Het was een heerlijk moment in een wat rommelig concert. Metallica was niet zo scherp. Vooral drummer Lars Ulrich, toch al geen menselijke metronoom, leek soms even helemaal de kluts kwijt te zijn. En ook het ritme van de setlist zat er net naast. Metallica begon sterk, met een vies lekker ‘Hardwired’, maar daarop volgde het trage ‘The Memory Remains’ – weg momentum. Later leken ze met ‘Moth Into the Flame’ echt los te komen, wat niet gebeurde dankzij het gezwollen ‘No Leaf Clover’ en het op plaat al moeilijk verteerbare ‘St. Anger’.

Metallica speelt Hazes-kraker ‘Bloed Zweet & Tranen’ in Amsterdam:

Het was geen onwil. Metallica had er wél zin in en ze speelden zich in een enorm decor (veel te groot voor Pinkpop) de snor uit hun bovenlip. Muzikaal maakte het laatste blok bovendien veel goed. De band is dan met drumstel en al naar een klein schiereiland in het publiek verhuisd en daar, dichter op de fans én bij elkaar, raast Metallica oppermachtig door een blok publieksfavorieten: ‘One’, ‘Master of Puppets’ en ‘For Whom the Bell Tolls’; je zal ze maar op je setlist kunnen zetten. Met de giftig gespeelde oudjes ‘Creeping Death’ en ‘Seek & Destroy’ haalden ze daarna de buit binnen. Het zootje dat ze in de toegift dan jammergenoeg toch nog maken van het beste Metallica-nummer van de laatste 25 jaar, ‘Spit out the Bone’, kon enigszins worden weggespoeld met het door duizenden kelen meegezongen ‘Nothing Else Matters’.

Metallica’s ‘One’, een paar avonden eerder in Ierland