Albumoverzicht: onthaastingsmuziek met stekels er nog in, Flying Lotus was wachten waard

Recensies Wat moet je luisteren? Deze week Calexico en Iron & Wine waar we vijftien jaar op moesten wachten. Flying Lotus klinkt gelikt.

  • ●●●●

    Calexico en Iron & Wine: Years to Burn

    Calexico en Iron & WinePop: Iron & Wine, nom de plume van de serene songsmid Sam Beam, bracht in 2005 met Calexico de EP In The Reins uit. Ze beloofden een vervolg, dat bijna vijftien jaar op zich liet wachten. Years to Burn werd opgenomen in Nashville en neigt naar alternatieve country, met echo’s van de Flying Burrito Brothers. De hernieuwde samenwerking levert kleurrijke onthaastingsmuziek op met fraaie samenzang en hier en daar een scherp randje, zoals het door elkaar toeterende Leger des Heilsorkest in ‘What Heaven’s Left’ en de dreigende slangenbezweerdersmuziek van ‘Outside El Paso’. De driedelige ‘Bitter Suite’ koppelt de melancholie van Spaanstalig chanson aan instrumentale woestijnjazz waaruit zich de door de prairie tuffende countrysong ‘Tennessee Train’ losmaakt. Dit is Americana 2.0, rijk en verrassend als cactussap waar de stekels nog in zitten. Jan Vollaard

  • ●●●●●

    Skepta: Ignorance Is Bliss

    SkeptaHiphop: Skepta zorgde in 2015 eigenhandig voor de revival van grime, een genre dat verwant is aan garage en jungle. De raps zijn vaak vurig, de drumpatronen wild. Grime was toen al niet meer nieuw, gewoon een tijdje compleet van de radar. Vooral single ‘Shutdown’, inclusief zangsample van Drake, zorgde ervoor dat de wereld het genre weer ging waarderen. Helaas moeten we vier jaar later constateren dat de pionier zelf weinig authentieke grime meer maakt. Op het nieuwe album Ignorance Is Bliss zijn nummers te horen met sterke invloeden uit trap, r&b en hiphopbeats die uit het jaar 2000 lijken weggelopen. Ja, de deuntjes zijn aanstekelijk en ja, Skepta heeft het venijn (wel wat minder dan op voorganger Konnichiwa) nog regelmatig in zich, maar zijn honger lijkt sterk afgenomen. Dieptepunt is de ongeïnspireerde en terugkerende zinsnede in ‘Redrum’: „Slap you like who? Slap you like Ike Turner.” Jammer. Bowie van Loon

  • ●●●●●

    Flying Lotus: Flamagra

    Flying LotusDance: Jazztronica-producer Flying Lotus maakte een uitstapje naar rap, produceerde hits voor Thundercat en Kendrick Lamar en schreef filmmuziek. Nu is er, vijf jaar na You’re Dead, eindelijk weer een album. Klonken zijn 8-bits jazzimprovisaties vroeger ontsporend psychedelisch, Flamagra klinkt gelikter, met elementen van pop en r&b. Er doet een hele trits bekenden mee: van Thundercat en Solange tot David Lynch en Anderson .Paak, wiens bijdrage meteen een hele sterke is. ‘FlyLo’ speelt een glansrol als verbinder van talent. Met verende bassen linkt hij zijn eigen speeldooselektronica aan de goofy teksten van Tierra Whack, waarna we via de spookachtige raps van Denzel Curry uitkomen bij David Lynch’ horror-hoorspel. Zo smeert de meesterverteller ongelofelijk veel uitersten soepel aan elkaar met baskracht tien, tot een 27-delig meesterwerk dat druipt van de funk. Flamagra was het wachten waard. Rolinde Hoorntje