Recensie

Recensie Film

Wereldster tegen wil en dank

Biopic ‘Yuli’ is een ongewone, ongetwijfeld eerlijke balletfilm, maar ook erg deprimerend.

De film is het levensverhaal van een talentvol, getroebleerd jochie uit Havana die balletster wordt.
De film is het levensverhaal van een talentvol, getroebleerd jochie uit Havana die balletster wordt. Denise Guerra

De Cubaan Carlos Acosta (45) is misschien wel de beste danser van zijn generatie. Yuli, een geautoriseerde biopic naar zijn memoires No Way Home, is het levensverhaal van een talentvol, getroebleerd jochie uit Havana: vader trucker, moeder ziekelijk, zus schizofreen. Een hyperactief straatboefje dat een hekel heeft aan ballet, want dat is iets voor homo’s. Die ondanks wangedrag op de balletschool mag blijven, want zijn lerares heeft eindeloos geduld en pa dwingt en dreigt: voor hem is ballet Acosta’s ticket naar een beter leven.

Yuli gaat over een wereldster tegen wil en dank en zijn moeizame vaderband, samengesteld uit gedramatiseerde flashbacks, Acosta in zijn hoogtijdagen en de choreograaf van nu die broedt op een autobiografie. Het geheel is nogal deprimerend. We leren een dreinende diva kennen die niet wil dansen. Als zijn balletliefde dan eindelijk is ontvlamd en hij in 1990 elke denkbare prijs wint, volgt direct een ronde twijfel, blessures en heimwee in de kille Londense mist – Acosta was tot 2015 voorman van het Royal Ballet. Hij verlangt naar Cuba, zijn familie, een simpel leven.

Yuli is een ongewone, ongetwijfeld eerlijke balletfilm die je helaas ervaart als een portret van een pruilende prima donna. Gelukkig is er ook veel ballet te zien in Yuli.