Recensie

Recensie Film

‘Long Shot’ is een ouderwets leuke romkom

Romkom Charlize Theron en Seth Rogen dragen een aanstekelijke romkom over een presidentskandidaat en een slonzige journalist.

Charlize Theron als Charlotte Fields en Seth Rogen als Fred Flarsky.
Charlize Theron als Charlotte Fields en Seth Rogen als Fred Flarsky. Foto Hector Alvarez

Is Long Shot vernieuwend? Absoluut niet, maar dat maakt de film niet minder leuk. Het voelt alsof je terug wordt gekatapulteerd naar de betere romkoms uit de jaren negentig, toen goede acteurs en scenaristen nog oprecht plezier vonden in het geknoei van de liefde.

Centraal staat minister van Buitenlandse Zaken en presidentskandidaat Charlotte Field (Charlize Theron), omschreven als ‘een zeemeermin’. Dat ze qua talent en uiterlijk grenst aan een mythisch wezen komt mede dankzij haar ijzeren werkethiek; zelfs slapen doet ze met de ogen open, minutieuze styling en onderzoek via publiekspolls. Haar love interest is de luidruchtige, cynische en werkeloze journalist Fred Flarsky (Seth Rogen). Als puber heeft Field hem gebabysit, hij is haar nooit vergeten. Ze zien elkaar na jaren terug op een feestje waar Flarsky demonstreert dat hij volhardend is in zijn principes én slapstickachtig van een trap kan donderen. Fields besluit hem in te huren voor speeches. Scherp en grappig zijn, dat kan haar imago helpen.

Geestige, terloopse updates en verwijzingen naar hedendaagse kwesties zorgen dat de personages charmeren. Zo benadrukt Field dat ze zich niet uit vrije wil gedraagt als een semi-bovennatuurlijke verschijning: als vrouw in een leidinggevende positie kan ze zich weinig emoties permitteren. „Als ik kwaad ben, ben ik hysterisch.” Evengoed wordt spot gedreven met het soms kortzichtige engagement van Flarsky, die geschokt reageert als hij ontdekt dat hij bevriend is met een Republikein én er onbewust racistische ideeën op na houdt.

Vasthouden aan je idealen is een rode draad, maar heel politiek voelt Long Shot nergens. De grappen zijn goeiig én goed gevonden en gaan over schijn in de politiek of de invloed van media. Bijna alle plotwendingen in Long Shot zijn vagelijk bekend: natuurlijk smelt de succesvolle Fields voor kindman Flarsky (denk Notting Hill), proberen mensen hun relatie te dwarsbomen en is er gedoe rond een masturbatiesessie en een kwakje zaad (Something About Mary). Maar dankzij het sprankelende spel van de hoofdrolspelers en de rest van de topcast ga je zelfs mee in over de top-momenten, zoals een aanval door terroristen.