Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Ontluisterend was het artikel over de Feyenoord Academy (Feyenoord, de jeugd en de haperende doorstroming, 27/5). Een groep oer-Feyenoorders houdt de opleiding in een houdgreep. Discussies over voetbal worden gevoerd op basis van hiërarchie. ‘Zo deden we het tien jaar geleden ook’ is een argument om verandering tegen te houden.

Feyenoord lijkt daarin op Italië. Het land en de club zijn zo verknocht aan hun verleden, dat het verlamt. In 1842 componeerde Giuseppe Verdi het Slavenkoor. Italië bestond toentertijd uit losse staten en was deels bezet door Oostenrijk. Italiaanse nationalisten adopteerden het Slavenkoor als lijflied.

Italië werd één land, maar de nostalgie verdween niet. Het is het land van come si deve – zoals het hoort, altijd is gegaan. Pasta’s moeten smaken zoals oma ze maakte; Italiaanse mannen blijven het liefst bij hun moeder wonen.

Ook Feyenoord verheerlijkt het verleden. Geen club die zo hamert op come si deve en klaagt dat het niet meer is als vroeger. Feyenoord mag dan bogen op een roemruchte geschiedenis, het merendeel daarvan is in zwart/wit. Bij aanvang van elk seizoen heerst er kampioenskoorts, terwijl de club de laatste veertig jaar slechts vier keer kampioen werd. De sleutel tot succes zou liggen in een terugkeer naar authentieke Feyenoord-waarden: hard werken, Rotterdammers op het veld, een ‘jongen van de club’ als coach en De Kuip moet De Kuip blijven. Voor buitenstaanders is het heerlijk. Elk jaar bezoeken duizenden Nederlanders Italië, want niets is zo heerlijk vertrouwd als la dolce vita. En geen club waar de clichés zo mooi zijn. Het kampioenschap van 2017 was een lofrede op het authentieke Feyenoord: supporters in tranen, kampioenstatoeages, de altijd hardwerkende Kuyt.

Die hang naar het verleden verlamt. In Italië is de economie is al jaren zwak. Internationaal speelt het nauwelijks een rol. Jongeren zien geen toekomst en trekken naar het buitenland.

Bij Feyenoord verlaten jeugdspelers de club. Eerder zochten ze hun heil bij Europese topclubs, nu ook bij PSV en Ajax. De aanvoerder van Feyenoord onder 17 vertrok naar Ajax, omdat hij „ontevreden is over het niveau van de opleiding”.

Het verleden drukt te zwaar op de schouders van de club en zet aan tot conservatisme. Gelukkig zijn er tekenen dat het tij keert. Met het vertrek van Van Bronckhorst pleitten veel supporters voor een niet-Feyenoorder als hoofdcoach. Met de komst van Jaap Stam is daaraan gehoor gegeven.

Italiaanse songfestivalinzending Mahmood scoorde een hit door hiphop te combineren met Arabische invloeden en referenties naar ramadan en waterpijpen. Het verleden moet dienen als inspiratie voor morgen. Toekomstgericht moet dan ook niet verward worden met het overboord gooien van het verleden. Hoe dat kan, laat Mahmood zien: hij is 26 jaar oud en woont nog bij zijn moeder.