Geen angst, zelfs niet voor de dood

In deze rubriek elk weekeinde een necrologie van iemand die recent is overleden. Neuroloog Rogier Hintzen (1963-2019) begreep het chronische lijden van MS-patiënten. Onvermoeibaar zocht hij naar de oorzaken.

Rogier Hintzen in 1983, tijdens zijn studententijd
Rogier Hintzen in 1983, tijdens zijn studententijd

Rogier Hintzen werd maar 56 jaar. Een levenslustige, vrolijke man – zo beschrijven vrienden en collega’s de Rotterdamse neuroloog. Hij spande zich eindeloos in voor MS-patiënten, zocht onvermoeibaar naar oorzaken voor hun lijden en leidde al twintig jaar het Multiple Sclerose kennis- en behandelcentrum ErasMS, dat hij had opgericht.

Op 5 april vertelde hij hen dat er uitgezaaide alvleesklierkanker bij hem was ontdekt, 15 mei stierf hij. Hij laat een vrouw, zoon (18) en dochter (19) achter.

Rogier zou economie gaan studeren, maar besloot opeens, op zijn achttiende, geneeskunde te doen, vertelt zijn vrouw Eleonoor. Ze kenden elkaar al vanaf de tweede klas. Hij verruilde het Brabantse Sint-Michielsgestel voor Leiden en ging vol voor die studie. En voor het studentenleven. „Hij was erg slim, dus hij had minder tijd nodig dan wij om alles te leren”, vertelt huisgenoot, medestudent en vriend Aad Jan Beerens. „Hij was vooral bezig met plezier maken. Als er ergens op een feest in een hoek lol werd getrapt, wist je meteen dat Rogier in die hoek stond.” Hintzen was extravert en populair.

Hij las veel. „Boeken én kulbladen – die laatste lagen natuurlijk in de spreekkamer”, zegt zijn Rotterdamse vriend Frits Bruijn. Hintzen won meestal de quiz die georganiseerd werd bij de Rotterdamse herensociëteit ‘Eendragt maakt magt’, waar hij lid van was. „Voor die quiz moest je serieuze feiten kennen én trivia. Die trivia kende hij dus ook, uit de kulbladen. Rogier was de enige van ons die professor-dokter was, maar dat merkte je niet aan zijn gedrag.”

Hintzen hield veel van planten. In het studentenhuis doken op de gekste plekken plantenbakken op die Rogier dan bleek te hebben ingericht en verzorgde. Hij kende volgens Beerens alle plantensoorten uit het hoofd en verzamelde overal waar hij kwam zaadjes. Soms trok zijn vrouw de diepvries open, vertelde ze bij zijn herdenkingsdienst, en dan lag daar „een te vroeg rijp mannetje te wachten tot hij het vrouwtje rijp genoeg vond om te bevruchten”.

In 1999 begon Hintzen als neuroloog in Rotterdam. Hij mocht daar een centrum oprichten voor MS-patiënten waar hij zijn verdere leven aan zou wijden. MS is een ziekte van het centrale zenuwstelsel. Volgens collega Peter Sillevis Smitt – hoofd van de afdeling neurologie in het ErasmusMC – zat hij altijd vol ideeën. Voor onderzoek, therapieën, verbeteringen. „Hij was de motor achter het MS-centrum en het centrum voor kinderen. Uit het hele land komen kinderen met MS (ongeveer 60 per jaar) hiernaartoe.”

Rogier Hintzen als arts in 2018

Hintzen had zelf altijd pijn in zijn rug. Sinds zijn veertiende leed hij aan hernia’s, uiteindelijk is zijn rug met allerlei metalen vastgezet. Hij kon zijn kinderen niet tillen, wegens de rugpijn, en hij reisde relatief weinig. Hij moest zijn ‘reis-energie’ spaarzaam gebruiken, want daarna had hij altijd meer pijn. Maar hij klaagde nooit. Het verklaart volgens Aad Jan Beerens waarom hij zo vastbesloten was het zenuwstelsel te begrijpen. En misschien ook waarom hij het chronische lijden van MS-patiënten begreep. Het verhinderde in elk geval níet dat Hintzen met wapperend jack en zonder helm op telkens als eerste onderaan de ski-piste aankwam, vertelt zijn vriend Frits Bruijn. „Rogier kende geen angst. Dat vond ik zo’n mooie eigenschap”.

Ook toen hij ziek werd, toonde hij tegenover zijn vrienden geen angst voor de dood. Bruijn: „Hij wist precies hoe de vlag erbij hing. We hebben nog een wandeling gemaakt, maar hij klaagde niet. Vroeg zich niet af: ‘Waarom ik?’ Hij wist dat het een loterij was. Hij zei dat hij een mooi leven had gehad.”

In de vijf weken die ze hadden, tussen de diagnose en zijn overlijden, praatten Rogier en zijn vrouw veel, ook met hun kinderen. Eleonoor: „Hij zei dat we geluk hadden dat we zo uitgebreid afscheid konden nemen. Hij zag regelmatig patiënten met een hersenbloeding die in één keer overleden en daar geen kans voor kregen.” Ze gingen met de kinderen nog één keer naar Barcelona, om Lionel Messi eens te zien spelen.

Het ErasmusMC heeft een ‘Rogier Hintzen Talent Award’ ingesteld – een jaarlijks geldbedrag voor veelbelovende promovendi die onderzoek doen naar MS. Ook is er een wervingsactie opgezet voor onderzoek naar ‘single cell sequencing’ (de dna-volgorde van een enkele cel bepalen); iets waar Hintzen toekomst in zag.