Opinie

    • Mirjam de Winter

Nesselande

Mirjam de Winter

Het is vanuit de stad bijna een half uur rijden, maar dan heb je ook wat. Het strand van ‘badplaats’ Nesselande, een Vinex-wijk ten oosten van Rotterdam, gebouwd aan de Zevenhuizerplas. Toen een jeugdvriendin er 13 jaar geleden met haar gezin naartoe verhuisde, nodigde ze me uit voor een dagje strand met de kinderen. Het was alsof we terug waren op het strandje van ons geboortedorp aan het Hollandsch Diep. Iedereen kende elkaar en aan de waterlijn wisselden jonge moeders de laatste buurtroddels uit, terwijl ze met een schuin oog hun kroost in de gaten hielden.

Mijn vriendin had me die dag iets op te biechten. Sinds een paar maanden rommelde ze met haar nieuwe overbuurman. Als de kinderen op school zaten en hun partners op het werk, stak ze de straat over voor een snelle, heimelijke vrijpartij. Het was vanzelf zo gekomen, vertelde ze. Ze hadden kinderen van dezelfde leeftijd en al snel liepen beide gezinnen de deur bij elkaar plat. Tijdens een gezamenlijke barbecue in de achtertuin was de vonk overgeslagen. In de keuken, toen even niemand keek, hadden ze elkaar voor het eerst gekust.

Ik moet eraan denken als ik afgelopen maandag voor het eerst weer over de boulevard van Nesselande loop, achter wethouder Bert Wijbenga aan, die een bezoek brengt aan de wijk na de ongeregeldheden op het strand vorig weekend. Grote groepen jongeren waren op die eerste tropische dag van het jaar vanuit de stad met de metro naar het strand gekomen, toen het voor de zoveelste keer uit de hand liep. Om de relschoppers onder bedwang te krijgen, had de politie met wapenstokken charges moeten uitvoeren op de boulevard. Buurtbewoners en ondernemers zijn het spuugzat, vertellen ze de wethouder, want al jaren veroorzaken jongeren van buiten Nesselande overlast op ‘hun’ strand. Zelfs een alcoholverbod en inzet van extra handhavers en beveiligers, lijkt niet te helpen. Volgens de eigenaar van Brasserie Lookies werd de sfeer afgelopen zondag zelfs zo grimmig, dat hij besloot zijn terras te sluiten.

Buurtbewoner Peter Pot komt om die reden nooit meer op het strand, vertelt hij me als de wethouder en zijn gevolg weer vertrokken zijn. „Maar verder is het leuk wonen hier”, zegt hij. We raken verder in gesprek over de wijk en komen dan vanzelf op het onderwerp ‘echtscheidingen’. Peter heeft namelijk ergens gelezen dat in Nesselande het meest gescheiden wordt van heel Rotterdam. Dat verbaast hem niks, zegt hij. En mij ook niet, zeg ik, en vertel hem het verhaal over mijn vriendin, die uiteindelijk ook al weer jaren gescheiden is. „Het is hier net als in Nieuwe Buren”, zeg ik, verwijzend naar de thriller van Saskia Noort over vreemdgangers in zo’n zelfde Vinex-wijk. Maar Peter kent het boek niet.

Blijf uit de buurt van de buurvrouw”, grap ik bij het afscheid nemen. „Bedankt voor de tip”, antwoordt hij, „maar die had ik al eerder gekregen. Van mijn vrouw”. Op het terras van Brasserie Lookies worden intussen de parasols weer opengeklapt, en is het alsof er nooit iets gebeurd is in Nesselande.

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.