Naar Europa, naar mijn vriendin

De Toerist Steeds meer buitenlandse toeristen bezoeken Nederland, in 2018 ruim 19 miljoen. Wie zijn het?

Alexandra Goldschmidt uit Chili
Alexandra Goldschmidt uit Chili Foto Pepijn Keppel

Op een boogbruggetje in Delft kijkt de Chileense Alexandra Goldschmidt (29) zoekend om zich heen. Ze heeft afgesproken met haar beste vriendin, die vorig jaar met haar vriend naar Leiden is verhuisd voor zijn studie. Sindsdien hebben ze elkaar niet meer gezien. „We hebben natuurlijk geskyped. Maar dat is toch écht anders dan elkaar vasthouden, ruiken, dingen meemaken.”

Op twaalfjarige leeftijd leerden ze elkaar kennen, beiden net nieuw op de middelbare school. „We waren niet meteen de beste vrienden. Pas twee jaar later, tijdens een reis met school door Israël, leerden we elkaar goed kennen. Na die reis zagen we elkaar iedere dag.”

Het vertrek van haar beste vriendin uit Chili was pijnlijk. Temeer omdat haar broertje een paar maanden eerder had besloten om voorlopig naar Israël te verhuizen. Haar broer en zus waren toen al vertrokken. Hij naar Madrid, zij naar Nice. Het gezin Goldschmidt raakte verdeeld over drie werelddelen. „En ik bleef alleen achter in Chili. Het enige wat ik had was een baan waar ik niet blij van werd.”

Op een ochtend reed ze naar werk. Het verkeer liep vast, zoals elke morgen. „Er knapte iets. Ik nam de eerstvolgende afslag en reed terug naar huis. Onderweg belde ik mijn baas en vertelde hem dat ik niet meer zou komen. Hij reageerde gelaten.”

Ik bleef alleen achter in Chili

Door het tijdsverschil kon ze haar familie en beste vriendin niet meteen op de hoogte stellen van haar impulsieve besluit. „Die ochtend leken de uren voorbij te kruipen. Ik wilde iedereen zó graag zien. In mijn ongeduld kocht ik een ticket naar Europa. En nu sta ik te wachten op mijn beste vriendin. Ik heb haar zo gemist.”

Ze zet haar rugzak naast zich neer, ritst een vak open en pakt haar telefoon. „Ik app even, vragen of ik wel op de goede plek sta.”

„Alex! Alexandra!”, klinkt een vrouwenstem vanuit de straat achter haar. Ze draait zich om, kijkt nog enigszins zoekend de straat in. De zoekende blik maakt plaats voor een brede glimlach. „Daar is ze, eindelijk.”