Khalid Amakran

‘Mensen in de Randstad denken héél anders’

Jong! In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Amal Musse (16). Aanmelden? Mail pubers@nrc.nl.

Sociale vaardigheden

„In Zeeland is geen international business-opleiding, daarom zit ik op school in Den Bosch. Vanuit Goes is het anderhalf uur heen en anderhalf uur terug. De meesten met wie ik op de mavo zat zijn in Zeeland gebleven, zij doen zorg en welzijn. Naast mijn studie werk ik voor een salesbedrijf. Je spreekt mensen op straat aan om iets te verkopen. Dat is in Den Bosch, Eindhoven of Utrecht en soms in kleine dorpen. Heel vaak krijg je ‘nee’, maar als je een keer ‘ja’ krijgt heb je leuke gesprekken. Je ontwikkelt je sociale vaardigheden. Ik zou niet bij de Dirk van den Broek of zo willen werken. Omdat ik daar níks van leer. In het derde jaar van mijn opleiding mag ik op stage in het buitenland, dan wil ik een bedrijf in Azië of Amerika zoeken. Ik vind cultuurverschillen gaaf, verschillen in normen en waarden.”

Tranquilo

„Er zijn ook cultuurverschillen tussen Den Bosch en Zeeland, en niet alleen in de manier van praten. In Zeeland zijn mensen meer straight to the point, in Den Bosch iets meer tranquilo. Als ik met iemand wil afspreken in Zeeland krijg je meteen een tijd en een plaats, in Den Bosch zeggen mensen eerder: ik zie wel wat ik doe. In de Randstad denken mensen sowieso héél anders. Laatst vertelde ik een racistische grap. Ik dacht: ik ben zelf ook van kleur dus dan mag het wel. In Zeeland konden mensen er best wel om lachen. In Den Bosch waren ze iets meer terughoudend. Misschien komt het omdat er meer racisme is in de Randstad. En er wonen veel meer mensen met een kleurtje. In Goes-noord wonen meer Marokkaanse en Turkse mensen en andere allochtonen, maar ook niet overdreven veel. Ik heb weleens racisme meegemaakt maar ik voel me niet snel beledigd. Grapjes kan ik wel waarderen.”

Khalid Amakran
Khalid Amakran
Khalid Amakran

Chille gast

„Mijn vader is gevlucht uit Somalië in 1991. Hij werkt al twintig jaar voor een olieraffinaderij. Mijn vader heeft veel regels – het opruimen van je eigen rommel en niet schelden, vloeken of vervelend doen – maar het is best wel een chille gast. Als ik iets slechts doe is hij het een dag of een uurtje later alweer vergeten. Uitgaan mag, hij wil alleen niet dat ik drink of rook of drugs doe. Je bent er wel nieuwsgierig naar maar dat doe je dan toch niet.”

Moeder

„Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes was. Mijn moeder was vroeger alcohol- en drugsverslaafd, daarom is mijn vader onze voogd geworden. Toen ik opgroeide was er niet zoveel contact met mijn moeder. Soms ga ik nu na school bij haar langs. Een moeder is voor mij iemand die echt voor je zorgt. Dat heeft ze al die jaren niet gedaan. Ze probeert het nu op te pakken, maar ja. Nu ben ik zestien. Ik vind het wel lief dat ze het probeert.”