Jason Blum: ‘Grote studio's zoeken een film die op drie andere filmhits lijkt, wij zoeken juist het ongewone.’

Foto Buckner/Variety/REX/Shutterstock

De gouden hand van Jason Blum

Interview Producer Jason Blum speelt op veilig, met goedkope horror en tv-series. Maar zijn films tref je desondanks steeds vaker bij de Oscars.

Alles wat Jason Blum (50) aanraakt, verandert momenteel in goud. Zijn bedrijf Blumhouse Productions specialiseert zich in horror met seriepotentieel: Insidious (2010), Sinister (2012), The Purge (2013). Blums principe: nooit meer dan vijf miljoen dollar steken in een film. En wordt dat een hit, nooit meer dan vijftien miljoen dollar aan de vervolgfilm besteden.

Recentelijk scoorde hij een daverende hit met de ‘slasher’ Halloween, en hij produceerde ook de doorbraakfilm Whiplash van Damien Chazelle (La La Land), Get Out en Us van Jordan Peele, Split en Glass van M. Night Shyamalan, BlacKkKlansman van Spike Lee.

Jason Blum verleent in hotel Pulitzer in Amsterdam audiëntie; hij is hier voor zijn horrorfilm Ma. Heeft hij het geheim van de hitfilm gekraakt? „O god nee, mijn gut feeling zit er de helft van de tijd naast. Get Out was twee weken in de bioscoop en toen pas begreep ik dat we een open zenuw raakten. (Get Out, een horrorkomedie over racisme, verdiende in 2017 255 miljoen dollar en won een Oscar.) Het verraste me volledig. Maar in februari flopte Happy Death Day 2U, en dat hield ik ook niet voor mogelijk. De eerste film, zeg maar Groundhog Day met een seriemoordenaar, verdiende zijn budget 25 keer terug. En dit vervolg was echt goed! Maar geen succes, vermoedelijk hebben wij de marketing verprutst.”

In Hollywood geldt nog altijd de wet van William Golding: „Nobody knows anything” , erkent Jason Blum. Als producer kan je alleen je best doen en een model vinden dat tegen een stootje kan. Zoals Blumhouse Productions, dat zich richt op budgethorror en tv-series als Sharp Objects (HBO): beide genres met een laag risico.

Blum is een goedlachse, behoedzaam formulerende Californiër. Onlangs was hij op sociale media piñata van de week toen hij beweerde dat „vrouwelijke regisseurs lastig te vinden zijn, zeker vrouwen die horror maken”. Een domme opmerking, zegt hij nu. Jason Blum komt uit Los Angeles; hij is zoon van een galeriehouder en een professor kunstgeschiedenis. In 1996 produceerde hij zijn eerste film, Kicking and Screaming van studievriend Noah Baumbach. Daarna leerde hij het vak bij filmbedrijf Miramax van Harvey Weinstein, die onder meer door actrices is aangeklaagd voor vermeend seksueel misbruik.

Jason Blum deed vier jaar acquisitie bij Miramax: Weinstein gooide hem ooit een brandende peuk in het gezicht toen hij de Duitse filmhit Lola Rennt tussen zijn vingers liet doorglippen. Eenmaal op eigen benen, rommelde Blum na 2000 in arthouse tot hij in 2006 de jackpot won met Paranormal Activity, een ‘found footage-horrorfilm’ over een echtpaar en een poltergeist, zogenaamd op beveiligingscamera vastgelegd. Kosten: 15.000 dollar. Opbrengst: 194 miljoen dollar.

Lees ook de recensie over horrorfilm ‘Ma’

Ik neem aan dat ‘The Blair Witch Project’ indertijd uw grote voorbeeld was?

„Ik zag The Blair Witch Project in 1999 als inkoper van Miramax en liet hem passeren. Ik zag geen hit, een onbekend bedrijf wel. Daarna wilde iedereen zo’n found footage-film die niks kostte, maar dat lukte pas weer echt met Paranormal Activity. Sindsdien concentreer ik me op horror. Ik hou van de vrijheid van Indies (onafhankelijke film), maar wil wel dat mijn films op duizenden schermen draaien. Die combinatie lukt alleen bij horror.

The Blair Witch Project was ook een afschrikwekkend voorbeeld. Na zo’n hit adviseert iedereen je: ga iets duurs maken, meedoen met de grote jongens. Zo erd The Blair Witch Project de moeder van een dure flop, The Blair Witch Project 2. Wij hielden het klein, en daarom leidde Paranormal Activity tot Blumhouse Productions. Die houding vereist wel wilskracht en discipline, want expansie is het mantra van Hollywood. Wat wij doen, is heel onglamoureus.”

Waarom steekt u maximaal vijf miljoen dollar in een film?

„Wij willen al onze films in de bioscoop, studio Universal heeft de eerste optie om ze te distribueren. Mislukt dat, dan verdienen onze films nog altijd vier miljoen dollar via tv en streaming. Een miljoen verlies kunnen we ons met gemak veroorloven.”

U geeft filmmakers de vrije hand. Anders dan uw mentor Harvey Weinstein, die zich overal mee bemoeide…

„Bij Miramax leerde ik ook wat je niet moet doen. Soms had Harvey best gelijk, maar zijn stijl leidde tot enorme inefficiëntie, want regisseurs groeven zich in. Hij ruziede zelfs met ze over de kleur van het haar of de jurk van een actrice.

„Wij hanteren het Europese auteurssysteem: filmmakers krijgen zwart op wit final casting, final cut, creatieve controle. Dan voelen zich niet bedreigd, ze hebben toch het laatste woord. Zo luisteren ze eerder naar goede suggesties.”

Blumhouse Productions verdient filmbudgetten vaak tien of twintig keer terug. Waarom laten de grote studio’s als Universal of Warner Bros al dat geld liggen?

„Acht jaar geleden had ik slapeloze nachten, dat ze me straks van de kaart zouden vegen. Nu niet meer. Bij grote studio’s werken duizenden mensen, dat is goed voor blockbusterfilms van 200 miljoen dollar, voor wereldwijde distributie en marketing. Maar tijd is geld, een film van 5 miljoen eist snelle besluitvorming, daarvoor is die machine niet gemaakt. Dat beseffen ze zelf ook. Wij hebben een heel ander denkpatroon. Grote studio’s zoeken een film die op drie andere filmhits lijkt, wij zoeken juist het ongewone. Ma, onze laatste film, waar lijkt die op? Of Get Out, of The Purge?’

Er lijkt bij u toch sprake van expansie. U produceerde Spike ‘BlacKkKlansman’ voor 13 miljoen dollar. ‘Us’ van Jordan Peele voor 20 miljoen dollar…

„Spike Lee is mijn held, voor hem breek ik elke regel. Wat betreft Us: daar was ik vanaf het begin bij betrokken, maar hij werd me te duur. Dus financierde Universal hem en huurde mij in als producer, buiten Blumhouse Productions om.”

U werkt graag met ervaren regisseurs, bij ‘Ma’ Tate Taylor (The Help). Waarom?

„Grote studio’s prefereren tegenwoordig jong talent met alleen een kortfilm of Indie op hun naam. Want die zijn kneedbaar. Wij moeten het juist hebben van ervaring, regissuers moeten het zelf rooien. Gelukkig produceert Hollywood altijd een ruim assortiment teleurgestelde en ten onrechte genegeerde regisseurs. Soms gaat het ook om vroeg succesvolle filmmakers die vastliepen in te dure films, zoals M. Night Shyamalan (The Sixth Sense) of James Wan (Saw).”

U bent een ontslakkingskuur voor geconstipeerde filmmakers?

„Soms wel ja.”

Aanpassing 6 juni 2019: de passage over Harvey Weinstein is in die zin aangepast dat zijn seksueel misbruik van onder meer actrices zich nog in de fase van aanklachten bevindt.