Brieven

Brieven

Plucheplakker

Politici moeten ook door

Het verhaal over de opkomst en neergang van de PVV en zijn leider Geert Wilders (‘De magic van Geert Wilders werkt niet meer vanzelf’, 31/05) doet mij denken aan die van de Boerenpartij en oprichter Hendrik Koekoek. De opkomst van de Boerenpartij – van 1963 tot 1981 zetelde Koekoek in de Tweede Kamer – heeft specifieke onderwerpen bij andere partijen stevig op de agenda gezet. Maar daarna is het over met de pret en zitten de heren puur uit eigenbelang nog jaren in de Kamer, terwijl hun doelstelling eigenlijk grotendeels gehaald is. De Boerenpartij is hier niet het enige voorbeeld van. Laat Wilders, en mogelijk Lillian Marijnissen en Thierry Baudet daar lering uit trekken, na een tijdje stoppen en iets anders gaan doen.

Nederlandse canon

Kwalijke onwetendheid

De Nederlandse geschiedeniscanon moet worden geüpdatet (Canon van Nederland gaat ook ‘schaduwkanten geschiedenis’ opnemen, 31/05). De schaduwkanten, zoals politionele acties, moeten daarin vermeld worden, mét de juiste benaming: koloniale oorlog. Ik ben daar een voorstander van. Maar er moet nog meer rechtgezet worden. Zo leerde mijn dochter (inmiddels 38 jaar) op school nooit over de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Haar oma, mijn moeder, werd geïnterneerd in wat de Japanners de ‘beschermde wijk Tjideng’ noemde. Het was in feite een concentratiekamp waarin aan het eind van de oorlog duizenden vrouwen en kinderen zonder medische verzorging en zonder water en voedsel verhongerden. Over het Tjidengkamp of andere Japanse burgerkampen, hoorde zij niets op school. Wel – en zeer terecht – over de Duitse vernietigingskampen. Op 12 mei van dit jaar organiseerde ik de Tjidengkamp Reünie met 215 deelnemers, waarvan 115 oud-Tjidengers met hun kinderen en kleinkinderen. Ik heb allerminst domme vrienden, maar als ik over de reünie vertelde, werd me steevast gevraagd wat het Tjidengkamp was. Ze hadden er nooit van gehoord. Dat de Japanners alle Nederlanders in Nederlands-Indië binnen een half jaar interneerden, weet ook bijna niemand. Wat mij betreft mag die canon ook op dat punt met terugwerkende kracht worden geüpdatet.

Economisch ontij

Stiltegebied in de orkaan

Economisch historicus Barry Eichengreen stelt in een interview met deze krant dat hij optimistisch is omdat „we het probleem van klimaatverandering weten aan te pakken, want de meeste mensen zijn zich ervan bewust en zijn gevoelig voor de dreiging. Erkenning is de eerste stap” (‘Populisten zijn economisch analfabeet’, 01/06). Volgens mij zijn we het stadium van de erkenning allang voorbij en bevinden we ons nu in het stiltegebied in het oog van de orkaan. Het lijkt windstil, maar eigenlijk stormt het overal. Politici bewijzen niet veel meer dan lippendienst aan het klimaat, de mensheid dreigt weldra in haar eigen CO2 te stikken, kinderen tonen met hun massale klimaatdemonstraties aan de enig werkelijk politiek bewuste mensente zijn, maar er gebeurt feitelijk (nog) niet veel, en nog lang niet genoeg. Het optimisme van Eichengreen rust wat mij betreft vooralsnog op een dun laagje ijs... Toepasselijk.

Holocaustmonument

Kleine pleister op wonde

Als ik de foto van de oude Weesperstraat zie en ik me de ‘nieuwe’ Weesperstraat herinner (ik woon al jaren niet meer in Amsterdam), constateer ik dat er veel Joods leven verdwenen is (Breng de Joodse herinnering terug in de Weesperstraat, 01/05). Ik vraag me af waarom. Het is minimaal een goede geste naar onze Joodse medemens dat er een gedenkteken in die Weesperstraat komt. Een heel kleine pleister op een niet te omvatten wonde.

Correcties/aanvullingen

Dion Schoormans

De geïnterviewde in de rubriek Jong! in NRC van zaterdag 1 juni (‘Voor mezelf heb ik een Kadett gsi gekocht’, p. 34-35) staat een keer vermeld als Dion Verschoor. Zijn naam is Dion Schoormans.