‘In het leven krijg je eerst examen, dan pas les’

Abdulaal Hussein (20) vluchtte vanuit Soedan naar Europa en werd per toeval ontdekt als acteur. „Uit eten gaan is geen goed idee voor mijn portemonnee.”

in

‘Op de rubberboot nam ik een selfie. Je weet niet precies wanneer je in Europa aankomt, misschien na één dag, misschien na twee, misschien nooit. Er hoeft maar een klein iets fout te gaan en iedereen verdrinkt. Dan zou deze foto later gevonden worden.

„In augustus woon ik drie jaar in Nederland. Ik vluchtte uit Soedan omdat ik lid was van een verboden oppositiepartij en mijn vrienden werden opgepakt. Mijn vlucht duurde een jaar, van Libië via Italië naar Zwitserland, en uiteindelijk van België naar Nederland.

„Ik ben toevallig acteur geworden. Ik zat in een AZC en hoorde dat Adelheid Roosen vluchtelingen zocht voor een nieuwe voorstelling. Zo kwam ik in andere stukken terecht. In Caligula speelde ik Scipio, een jonge dichter die veel liefde heeft voor de Romeinse keizer. We traden op in meer dan twintig plaatsen.

„Nu zit ik bij Dox, een opleiding voor Utrechts podiumtalent. Daar doen we ook ‘spoken word’. En ik schreef een gedicht: ‘Nooit meer zwijgen omdat dat van iemand anders moet / Nooit meer doden en bloed / Maar woorden die vrij stromen als de zee met eb en vloed / En liefde en vrijheid als een goede vriend die jij ontmoet.’

„Mijn uitkering is 689 euro, de huur-en zorgtoeslag samen 190 euro. Ik wil graag fulltime in een restaurant werken, als schoonmaker of afwasser, maar bij de meest plekken zoeken ze alleen mensen met veel ervaring, en op oproepbasis. Wel doe ik vrijwilligerswerk bij een organisatie voor dakloze jongeren met schulden.”

uit

‘Als ik vrij ben, ga ik naar het theater, ik heb een kortingspas van de gemeente. Aan de kassa vraag ik wie er die avond speelt. Wat ik zo mooi vind aan theater is dat het je ideeën kan veranderen, dat het vooroordelen wegneemt. Verder turn of zwem ik graag en vind ik het leuk om te dansen op muziek uit Afrika of Stromae.

„Ik heb een kamer van dertien vierkante meter in een studentenhuis. Met mijn huisgenoten barbecueën we of gaan we naar een escape room. Ook helpen ze mij bij het nakijken van mijn huiswerk Nederlands. Als het ooit weer veilig wordt in Soedan ga ik terug. Ik mis mijn vrienden, familie en alle dingen.

„Als ik geld overhoud, koop ik mooie dingen om te eten: vis of vlees bij de halal slager. Soms heb ik een etentje buiten de deur, maar dat kost vijftien of twintig euro en is dus geen goed idee voor je portemonnee. Daarom koken mijn vrienden en ik zelf en eten we bij elkaar thuis.

„Soms heb ik aan het einde van de maand een tekort. Dan sta ik een tijdje rood of leen ik van vrienden. Zo leer ik een beetje over geld. Het leven is niet als een examen waar je eerst les krijgt en dan je examen, in het leven krijg je eerst een examen en dan pas de les.”