Hendriks & Genee raken niet in paniek als er iets misgaat

Zap Café Hendriks & Genee is vederlicht en de samenzang met Frans Duijts is geforceerd, maar de talkshow is prima vermaak.

Wilfred Genee en Hélène Hendriks met Jeroen Pauw in Café Hendriks en Genee (Veronica).
Wilfred Genee en Hélène Hendriks met Jeroen Pauw in Café Hendriks en Genee (Veronica).

Soms gaat er iets mis. Zo miste ik zondagavond de begintune van de talkshow Café Hendriks & Genee doordat ik nog vastgeklonken zat aan het ijzersterke portret van Vera Pauw, oud-bondscoach van het Nederlands vrouwenelftal, in Andere Tijden Sport. Vrijwel álles moest Pauw bij de KNVB bevechten op de bondsmannetjes – vaak dezelfde die nu vooraan staan om mee te delen in het succes van de Oranje Leeuwinnen. Geef Pauw een standbeeld en laat die kerels haar schoenen poetsen tot het brons glimt.

Daarvoor was er ook nog een goede, geheel onthaaste aflevering van College Tour geweest, met oud-voetballer Clarence Seedorf. Alle vragen over de kleine hoofdzaakjes van zijn voetballoopbaan (gemiste penalty’s, onmin rondom Oranje) beantwoordde hij abstraherend. Zo kon je denken dat hij nog altijd pissig is over wat hem is aangedaan („wat Néderland is aangedaan”). Tegelijkertijd kon je de indruk krijgen dat hij ver boven het gewoel op een geheel ander spiritueel niveau functioneert. Seedorf werd uitgedaagd om iets te zeggen over de relatie tussen zijn huidskleur en de excessieve kritiek die hij jarenlang kreeg, maar hij schuwde de makkelijke oneliner – fascinerende televisie.

Maar goed, er was een talkshow. Een tv-recensent moet een nieuwe talkshow niet overslaan, want voor je het weet is-ie weer weg. Met Café Hendriks & Genee vond Veronica een zondags gaatje in de volle talkshowmarkt. De begintune bleek een meezinger („We praten over ’t leven/ wat gaat er door je heen”) die ook rond de reclameblokken live werd vertolkt door Frans Duijts. Het decor was een café waar de kleedjes dik op de tafels liggen. De hoog opgetaste kaas en worst beleefde een tropenuurtje onder de studiolampen.

Prettig aan Hélène Hendriks en Wilfred Genee is dat ze niet in paniek raken als er iets misgaat – ook al omdat er best wat misging in de eerste aflevering. Genee die in beeld naar een andere gast loopt, bijvoorbeeld. En eigenlijk het hele openingsgesprek met SBS-collega Thijs Zeeman. Die heeft veel werk gemaakt van de zaak rond het vorig jaar in Maleisië overleden model Ivana Smit en mocht nu commentaar geven op een AD-artikel over hetzelfde onderwerp. Helaas nam niemand de moeite om te vertellen wat er nu precies in dat stuk had gestaan – zoals ook een korte uitleg over de zaak ontbrak.

Het gesprek met Sybrand Buma liep daarna een stuk beter. „Heb je ’m ooit gezien” vroeg Hendriks aan Buma over de legendarische film Blue Movie van Pim de la Parra. Die filmmaker kwam ooit als geliefde van een Buma-zus de familie binnen. Buma ontkende. De aanstaande burgemeester van Leeuwarden toonde zich verder van zijn geestigste zijde. Hij gaf Maastricht een verbale tik in de kennelijk keiharde strijd om het Eurovisie Songfestival: „Ze kunnen daar niet eens een Elfstedentocht organiseren.” Omgerekend was de humor van Buma zeker twee Kamerzetels waard – maar ja, die kan hij niet meer verzilveren.

Oog in oog met ‘talkshowkoning’ Jeroen Pauw stelden Genee en Hendriks zich vervolgens wel erg bescheiden op. Pauw zei dat hij het type man was dat geamuseerd naar een ongeluk kan kijken zonder te helpen, wat Genee grappend dadelijk op zichzelf betrok. Dat was niet nodig. Café Hendriks & Genee is vederlicht en de samenzang met Duijts is geforceerd, maar ik heb me prima vermaakt.

Bij wijze van uitlui mocht Willibrord Frequin als inpandige tv-criticus zeggen wat eraan schortte. Hij had vooral meer confrontatie gewild. Ook miste hij een vraag over liefde, lust en de bedpartners van Jeroen Pauw. Hopelijk begrijpen Hendriks en Genee dat ze niet noodzakelijk álle kritiek ter harte hoeven te nemen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.