‘Wij houden van praktische spiritualiteit’

Spitsuur Rob Sparreboom (37) en Kim Lanjouw (35) wonen met hun zoontje Tom op Tenerife en runnen er een coachingsbedrijf. Ze doen veel aan persoonlijke ontwikkeling: „We hebben meerdere stilte-retraites gedaan.”

Kim: „Onze avonden zijn altijd superrustig, met lezen en podcasts luisteren.”Rob: „Yin-yoga, af en toe een Netflix-serietje. Ik heb ook een periode gehad dat ik alleen maar over persoonlijke ontwikkeling las, en enkel alcoholvrij bier dronk. Dat is ook niet leuk. Je moet het niet overdrijven.”
Kim: „Onze avonden zijn altijd superrustig, met lezen en podcasts luisteren.”Rob: „Yin-yoga, af en toe een Netflix-serietje. Ik heb ook een periode gehad dat ik alleen maar over persoonlijke ontwikkeling las, en enkel alcoholvrij bier dronk. Dat is ook niet leuk. Je moet het niet overdrijven.” Foto's David Galjaard

Kim: „We wonen nu 3,5 jaar op Tenerife, in een klein dorpje aan de kust: Abades. Om zes uur wekt Tom ons, en om zeven uur brengen we hem naar de kinderopvang. Vanaf daar lopen we direct door naar de eerste koffiebar. Daar nemen we de dag door. Om acht uur begint de werkdag, daarna hebben we vier uur om lekker te werken.”

Rob: „We werken in de ochtend en proberen het daarbij te houden. De laatste tijd lukt dat niet, omdat we ons coachingsbedrijf proberen te laten groeien.”

Kim: „We hadden natuurlijk een droom. Om bewuster te gaan leven, met meer ruimte voor reflectie, op een plek met meer zon en natuur. Maar we hebben ook wel heel realistisch gekeken naar waar we dat zouden kunnen doen, een plek waar de cost of living laag is.”

Rob: „We houden van praktische spiritualiteit. Door ons huis in Amsterdam te verhuren, wonen we op Tenerife praktisch gratis in ons huis van 300 vierkante meter, mét gastenverblijf. Dan hebben we eigenlijk alleen nog wat geld nodig voor de boodschappen. Soms hebben we nog de ruimte om te reizen. Toen Tom één jaar oud was, zijn we drie maanden naar Nieuw-Zeeland geweest. Afgelopen zomer zijn we een paar maanden in Midden-Amerika geweest met hem. Heel veel mensen zeggen: ‘Je kan niet reizen met een klein kind’, maar dat kan prima.”

Kim: „Zeker in Nieuw-Zeeland, daar sliepen we in een camperbusje. Maar we gingen ook gerust vijf, zes uur hiken met hem. Dan zat hij achterin de rugzak.”

Tijd om te spelen

Rob: „Ik begon veertien jaar geleden als bankier op de Zuidas. Ik heb bij drie verschillende banken gewerkt, ben de wereld overgevlogen en heb mkb-bedrijven financieel geherstructureerd. Daarna heb ik een eigen bedrijf opgezet. Ik begon een website waar mensen tarotkaarten konden trekken en horoscopen lezen. Omdat ik tegelijk met mijn persoonlijke zoektocht bezig was, sloot dat mooi aan. We raakten toen heel erg geïntrigeerd door het vraagstuk: wat is nou vrijheid? En hoe kan je die rust en vrijheid creëren? Ik ben al mijn tijd gaan gebruiken voor persoonlijke ontwikkeling. Ik heb cursussen gedaan – van voeding tot mindfulness en neurolinguïstisch programmeren.”

Kim: „Ik werkte toen nog als marketingmanager voor een kinderopvang. Dat vond ik heel leuk, maar er bleef zo weinig tijd over voor andere leuke dingen in het leven: nieuwe dingen leren, in de natuur zijn. Als we een kindje willen, dacht ik, dan willen we echt de tijd om met hem te spelen. Toen zijn we steeds vaker bewust gaan denken: waar willen we heen met ons leven? Wat zijn onze waardes?”

Rob: „We hebben allebei meerdere stilteretraites gedaan.”

Kim: „Jij hebt er zeven gedaan, ik drie. Dat waren momenten van diepe reflectie, even contact maken met wat echt belangrijk is.”

Rob: „Hoe vaker je ermee bezig bent, hoe meer het ook een continu proces wordt. Nu zijn we vaak aan het hiken op Tenerife in de natuur, dan gaat het automatisch. Het hoeft niet altijd hardcore – dus van die vijfdaagse trainingen met jankpartijen. Al hebben we die ook gehad hoor.”

Kim: „Waar wij wonen, is 340 dagen per jaar zon. Het is echt niet zo dat wij dagelijks op het strand zitten, helemaal niet, maar we zijn wel bijna altijd buiten. Ik word er gewoon een blijer mens van.

Nagenoeg vegetarisch

Kim: „ Om zes uur doe ik eerst mijn oefeningen: tien minuutjes high intensity-training.”

Rob: „De afgelopen drie maanden heb ik keihard aangestaan, dus ik let nu goed op mijn ademhaling. In de middag doet de een iets met Tom. De ander is dan bezig met de business of doet lekker iets voor zichzelf. Bij één van de verblijven die we aanbieden, leven mensen eigenlijk gewoon met ons mee. Soms willen ze een berg beklimmen, dan ga ik mee. Coachende gesprekken ontstaan dan als vanzelf.

Kim: „We lunchen eigenlijk altijd met zijn drieën, daar nemen we echt de tijd voor. We eten altijd heel gezond, salades en groenten. Tom kan dan lekker kletsen in zijn eigen kindertaal.”

Rob: „We zijn niet volledig vegetarisch, maar nagenoeg.”

Kim: „We eten elke dag wel een halve kilo groenten. Omdat we zoveel tijd hebben, kunnen we ook veel experimenteren met voeding. Een tijd geleden zijn we begonnen met het ‘oersterk-dieet’ van Richard de Leth. Een week of twee doen we het dieet hardcore en daarna integreren we het in ons leven op een manier die voor ons ook haalbaar is. We eten bijvoorbeeld wel eens vlees, maar vooral heel veel vis. Als we brood eten, doen we het de twee dagen erna niet. We eten wel peulvruchten, maar vooral veel noten en zaden.”

Rob: „Dat voelen we dan ook echt, hè? Na twee stilteretraites, waarbij je helemaal vegetarisch eet, merk je ineens echt wat barbecueën met veel saus met je lichaam doet.”

Kim: „Soms zou het ook wel fijn zijn om het niet allemaal te voelen, je wordt wel echt sensitiever.”

Rob: Koken doen we om beurten. Kim is meer van het experimenteren, ik ben in twintig minuten klaar.”

Kim: „Onze avonden zijn altijd superrustig: met lezen en podcasts luisteren.”

Rob: „Yin-yoga, en af en toe een Netflix-serietje. Ik heb ook een periode gehad dat ik alleen maar over persoonlijke ontwikkeling las en enkel alcoholvrij bier dronk. Dat is ook niet leuk. Je moet het niet overdrijven. Alles heeft gewoon met bewustzijn te maken.”

Kim: „En balans.”