Brieven

Brieven 31/5/2019

Kernenergie

Onterecht onbemind

Een beetje straling doet weinig kwaad was de titel van een als altijd goed onderbouwde column van Martijn Katan (25/5). Dit keer was zijn column een pleidooi om snel met kernenergie te beginnen. Een goed idee.

Katan brengt een gedurfde boodschap in een land dat al jaren geconditioneerd lijkt om kernenergie als optie te verwerpen. Niet alleen relativeert hij (onze angst voor) de radioactieve straling, hij zet de nadelen van kernenergie ook af tegen de apocalyps die dreigt wanneer we wereldwijd ongebreideld doorgaan met de uitstoot van CO2.

Katan verzette zich eerder ook terecht tegen het contraproductieve, maar desalniettemin zwaar gesubsidieerde verstoken van biomassa, en maakt nu duidelijk dat er een serieus risico is dat we de wereld onleefbaar maken voor ons nageslacht door een permanent gebruik van fossiele energie. We kunnen ons geweten niet langer (laten) sussen door minder vlees te eten of door minder te vliegen. De gesubsidieerde zon- en windenergie is bij lange na niet genoeg om de wereldwijd stijgende energiebehoefte te dekken.

De mooie praatjes van politici en andere belanghebbenden vullen hier geen gaatjes. Daarom mogen we de relatief schone kernenergie niet langer versmaden. Kernenergie moet serieus worden overwogen en dus óók gesubsidieerd. De kosten gaan hier voor zéér existentiële baat uit!

Spitzenkandidaten

Weber met Trump of Xi?

Manfred Weber (CSU), kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie, is te snel omhoog gevallen. Toch worden er veel onjuiste argumenten aangebracht tegen zijn kandidatuur. De liberalen en de socialisten in Frankrijk en in Spanje menen dat zijn kandidatuur legitimiteit is verloren door het zetelverlies van de CDU-CSU in Duitsland. Weber zou „totaal gediskwalificeerd” zijn volgens Pascal Canfin, een ouder lid van Macrons partij; hij zou een gebrek aan respect hebben voor Hongarije, zegt de Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken, Péter Szijjártó. Dit zijn stuk voor stuk partij-opinies, terwijl er een gegronde reden is om deze man niet te benoemen: Weber is onervaren, heeft nog niets bewezen.

Men vergeet hoe belangrijk de voorzitter van de Commissie is. Hij bepaalt de Europese koers en denkwereld, hij wordt de tegenspeler van Donald Trump en Xi Jinping. Zijn concurrenten hebben allen meer ervaring: Michel Barnier, Kristalina Georgieva, Christine Lagarde, Dalia Grybauskaite (de Litouwse presidente). Allen hebben een betere staat van dienst, en er zijn twee kandidaten met echte politieke ervaring; ‘onze’ Frans Timmermans en Mark Rutte. Of een van deze twee het wordt, is nog onduidelijk. Maar Weber moet het beslist niet worden.

Holocaustmonument

Teken der verdeeldheid

Berlijn had hem. Amsterdam krijgt hem. Een muur. Een metershoge en -lange muur die een museum scheidt van een woonbuurt. Het plantsoen dat er nu is, moet ervoor wijken. Al jaren zorgt het Namenmonument voor verdeeldheid tussen buurtbewoners en de gemeente, inmiddels wordt het conflict uitgevochten voor de rechter.

Burgemeester Femke Halsema riep op tot verzoening, waarmee ze bedoelde dat men zich neer moet leggen bij de komst van het monument (‘Stop die twisten over monument’, 20/5).

De Muur van Amsterdam zal er komen. Je kunt op je vingers natellen wat er gebeurt zodra het er staat: het zal beklad en vernield worden. Het comité dat het monument initieerde zal zeggen dat het een teken is van toenemend antisemitisme. Anderen zullen betogen dat het een teken is van gefrustreerde buurtbewoners of baldadige jongeren. Het zal een monument zijn van de verdeelde stad, een symbool dat laat zien hoe verdeeld wij waren, hoe verdeeld we zijn en hoe verdeeld we altijd zullen blijven.