De karige Rotterdamse subsidie voor groene daken past niet bij grote ambities van de stad

Het 800 meter lange Dakpark in Rotterdam Delfshaven is ook waterkering.
Het 800 meter lange Dakpark in Rotterdam Delfshaven is ook waterkering. Foto Hans van Rhoon

Over het voortzetten van de succesvolle groene-dakensubsidie zijn wij zeer verheugd. Door het vooruitstrevende Rotterdamse groenedakenbeleid neemt onze stad een unieke internationale koppositie in voor wat betreft het aantal begroeide daken, met ook enige spraakmakende iconen zoals de DakAkker, het Luchtpark op de Hofbogen, het Dakpark in Delfshaven en de Slimdak testsite.

De afgelopen jaren heeft de subsidiemaatregel velen in staat gesteld een groendak aan te leggen, met voordelen voor de stad zoals: verkoeling, waterberging en zeker ook de verhoging van de biodiversiteit.

We zijn minder blij met de verlaging van het subsidiebedrag naar 15 euro per vierkante meter. In de vorige subsidietranche was dit 25 euro per m2 en droegen sommige waterschappen nog extra bij. Daardoor werd het voor gebouweigenaren van met name bestaande bouw aantrekkelijk een groendak aan te leggen. De gemiddelde aanlegprijs van een groendak van 25-50 m2 is 65 euro.

Wij vrezen dat bij het ontbreken van een aannemelijke financiële impuls het animo voor groene daken zal afnemen in Rotterdam.

Extra punten voor water

Daarnaast vinden wij dat een differentiatie had kunnen worden toegepast. Gebouweigenaren krijgen dan voor een ‘groenblauw’ dak (met een grotere waterbergingscapaciteit en meer biodiversiteit dan een normaal sedumdak) meer subsidie per m2 . Zo zijn ze te stimuleren tot aanleg van daken die meer ‘doen voor de stad’.

Elders wordt deze differentiatiemethode al gehanteerd. In België gaat men uit van het aantal liters (regen)water dat op een groendak geborgen kan worden en de gemeente Den Haag werkt met een puntenstelsel, waarin bijvoorbeeld een sedumdak minder scoort dan een intensiever ‘natuurdak’.

Amsterdam heeft in de nieuwe vooruitstrevende subsidieregeling een minimum waterbergingseis van 30 liter per m2 opgenomen. Daarnaast is er een puntensysteem met criteria zoals: biodiversiteit, zichtbaarheid, locatie (nabij waterknelpunt?) en dus waterberging. Het maximum subsidiebedrag in Amsterdam is 50 euro per m2 voor een dak dat 50 liter per m2 of meer kan bergen. Het minimale bedrag is 30 euro, vanaf de ondergrens van 30 liter per m2.

Nieuw in de Amsterdamse regeling is de biodiversiteitsbonus. Als het oppervlakte van het dak voor 50 procent of meer uit (inheemse) grassen, kruiden en struiken bestaat (en niet uit sedum dus), kunnen de Amsterdammers maximaal 10 euro meer krijgen per m2.

Differentiatie in de subsidiebijdrage is een middel om de aanleg van slimmere daken te stimuleren en we pleiten daar ook voor.

Enorm oppervlak

Het aantal m2 bruikbaar platdak in Rotterdam is aanzienlijk. De aanleg van meer groene daken op dit gigantische oppervlak kan een welkome bijdrage bieden aan het veerkrachtiger en klimaatbestendiger maken van onze stad. Ook biedt het de mogelijkheid tot de aanleg van groene buitenruimte in een stad die zich steeds meer verdicht.

Voor nieuwe gebouwen kan de (lokale) overheid ons inziens slimme, groene retentiedaken ‘afdwingen’ door aan het ontwerp strengere voorwaarden te stellen voor wateroverlast, hittestress, verdroging, koeling en biodiversiteit. Door die aan de daken te koppelen, worden slimme-, groene- en retentiedaken ook financieel gezien een efficiënt middel om aan deze vergunningsvoorwaarden te voldoen. Dan zijn maatregelen zoals bergingstanks en infiltratievoorzieningen geen goedkoper alternatief meer.

In het ‘Rotterdamse Weerwoord’ staan ambitieuze doelstellingen voor groene daken. Als de gemeente Rotterdam wil dat groene daken zo’n grote rol gaan spelen in het klimaatbestendig maken van de stad, is er meer nodig dan deze ééndimensionale, zuinige en te voorzichtige stimulering.

directeur Stichting Rotterdams Milieucentrum
Dit is een ingekorte versie van de brief die Van Rinsum afgelopen week stuurde aan het Rotterdamse college van b en w.