Overdag lopen de reeën voorbij

Ideale ruimte Een ruimte in huis die bijna ideaal is. Deze keer: de slaapkamer van Henriette van Zeggeren, tussen de bomen.

David Galjaard

Alsof je het bos in stapt, zo dichtbij is het loof. Twee roodborstjes hippen vlak voor het slaapkamerraam van tak op tak. ’s Nachts hoor je de bosuilen. Overdag lopen reeën voorbij, vertelt Henriette van Zeggeren. Haar vriend filmde vorig jaar met zijn telefoon hoe een ree achter hun tuin beviel van een jong.

Hij woonde al in het houten huisje op de Utrechtse Heuvelrug, zij trok bij hem in. Haar zoons (27, 26 en 21) bleven achter in Utrecht. Wat nu de slaapkamer is, was in gebruik als opslag. Samen knapten ze de ruimte op. Haar boeken staan er, die waar ze echt geen afstand van kon doen, en een bureau waaraan ze foto’s bewerkt. „Ik vind het altijd jammer als een slaapkamer alleen voor slapen gebruikt wordt. Dan is het zo’n duf vertrek.”

De staande lamp met berkenstam is een „bruggetje naar buiten”. Haar vriend houdt van Hiëronymus Bosch – vandaar de Tuin der Lusten boven het bed. De op zijde geprinte Mount Fuji ernaast overleefde de jappenkamp-jaren van haar vader en oma in Indonesië. Het nachtkastje is eigenlijk een theetafel, er staat Japans servies in. Erop een glazen lampje met licht gehavende kap. „Gesneuveld door de honden.”

Dat ze eerder ook al twintig jaar in Driebergen woonde, maakte de stap naar het bos kleiner. „Al is het puur toeval dat ik hier nu weer woon. Ik wilde eigenlijk niet terug, maar zo’n huisje als dit is onweerstaanbaar.”

David Galjaard
David Galjaard
David Galjaard

Wat is niet ideaal? „Als de slaapkamer meer open kon, zou het nog mooier zijn. Dan konden we ook buiten slapen.” Waar dan weer een andere kanttekening bij past: „Het is hier idyllisch, maar de A12 hoor je altijd.”

Heeft u een ideale keuken, slaapkamer, garage, wc? Stuur uw foto’s en info naar hetblad@nrc.nl o.v.v. Ideale ruimte