Brieven

Brieven

Blijf de details van abortus bediscussiëren, stelt Rosanne Hertzberger (Opinie & Debat, 25/5). Daar ben ik het helemaal mee eens, maar de discussie moet dan niet eenzijdig belicht worden, zoals hier: „En hoezeer de wetgeving heilig wordt verklaard, het blijft nattevingerwerk.” De centrale norm in de Wet afbreking zwangerschap is respect. Respect voor ongeboren leven en respect voor de keuze van de vrouw. Dat dit geen nattevingerwerk is blijkt wat betreft ‘respect voor ongeboren leven’ bijvoorbeeld uit deze drie eisen: 1. De voorgeschreven procedure bij de besluitvorming (de vrouw wordt bijgestaan en krijgt voorlichting over andere oplossingen, vijf dagen verplichte beraadtermijn, de arts moet zich vergewist hebben van de vrijwilligheid van het verzoek én dat het verzoek na zorgvuldige overwegingen tot stand is gekomen). 2. De levensvatbaarheidsgrens. 3. Het strafbaar blijven van zwangerschapsafbreking tenzij verricht door een arts in een instelling met vergunning. Deze voorschriften zijn verwerkt in een zeer gebalanceerde landelijke richtlijn en inspectie ziet erop toe. Omdat ideologisch extreme groepen nooit tevreden zijn proberen zij doorlopend het huidige evenwicht van de wet te verstoren, ten nadele van vrouwen en respect voor ongeboren leven. Dat wil niet zeggen dat er niet gediscussieerd moet worden, maar de beroepsgroep is terecht huiverig voor veranderingen in de wet. Het gaat dus niet om nattevingerwerk, maar de wet is in zekere zin wel heilig.


niet-praktiserend abortusarts, medeoprichter van de beroepsgroep van abortusartsen NGvA