Adrianne Lenker (rode capuchon) leerde haar bandleden vier jaar geleden kennen.

4AD shows

‘Ik sta open voor contact met aliens’

Best Kept Secret De Amerikaanse band Big Thief treedt op in Hilvarenbeek op het festival Best Kept Secret. Uit de titel van hun nieuwste album ‘U.F.O.F.’ blijkt de interesse van zangeres Adrianne Lenker voor buitenaardse wezens.

Sinds haar dertiende heeft de Amerikaanse Adrianne Lenker (27) verschillende muzikale terreinen verkend. Als jonge tiener leek Lenker een kindster te worden in de popmuziek, vandaag de dag is ze een ingetogen zangeres die zowel met haar band Big Thief als solo liedjes maakt die de verbeelding oprekken. Lenker frappeert, door de omwegen die haar melodieën nemen, en door de teksten die het bestaan van buitenaards leven als feit presenteren.

Vandaag zit Lenker achter een schaaltje fruit in Amsterdam. Ze is een opvallende persoonlijkheid. Een paar jaar geleden schoor ze haar hoofd kaal, maar inmiddels heeft ze weer een lange lok voor haar gezicht hangen. Ze praat er weloverwogen over: „Ik dreigde verslaafd te raken aan het scheren, dus was het tijd om te stoppen.’’ Ze is empathisch: ,,Als iemand onaardig tegen me is, uit diegene daarmee zijn eigen pijn.” En ze staat open voor contact met buitenaardse bezoekers, vandaar de titel van het nieuwe, derde album van Big Thief: U.F.O.F. - die laatste F staat voor ‘friend’.

Album

Het album dat deze maand op nummer één stond van de Billboard-hitparade voor ‘alternative new artists’, biedt delicaat gestructureerde nummers. Met haar drie bandleden uit Brooklyn, New York, zorgt Lenker voor ingehouden liedjes die de luisteraar niet in de eigen gedachten lijken te willen storen. De begeleiding is akoestisch, maar kent vele lagen en rafelige texturen, waar Lenker met fluisterachtige zang doorheen zwenkt. Sommige nummers zijn folk-achtig, in bekende bonkende stijl, andere liedjes zijn eerder betoverend als zuchtjes wind. De band laveert tussen etherisch en rauw, zegt ze zelf. „We wisselen het af.” Haar manier van zingen is al even afwisselend. „Door te spelen met Big Thief, is mijn manier van zingen veranderd. Vooral live klink ik heel wat minder lieftallig. Eerder ruig.” Ze ontmoette de muzikanten waarmee ze Big Thief zou vormen in New York, nadat ze in Boston was afgestudeerd aan de Berklee College of Music.

Muzikaal en persoonlijk heeft Lenker de nodige omzwervingen achter de rug. Ze groeide op met haar ouders, bij een religieuze sekte in Indiana. Toen het gezin de sekte verliet, begon een langdurig rondtrekken langs huizen en campers, ze verhuisde veertien keer voor haar achtste. Lenkers vader speelde gitaar en leerde haar het instrument bespelen. Toen ze acht was, schreef Lenker haar eerste liedje. „Op mijn dertiende maakte ik mijn eerste album, mijn vader zag een grote toekomst voor me.” Haar vader wierp zich op als manager. Hij zette de 12-jarige Lenker op de bus naar allerlei locaties voor optredens in bars en tijdens ‘open mic’-avonden. „Uiteindelijk heb ik me van hem afgekeerd. Op mijn zestiende besloot ik dat ik geen popzangeres wilde worden. Daar kwam ik achter toen ik twee albums had gemaakt met professionele producers en volwassen muzikanten.”

Vervreemd

Lenkers voelde zich als kind vaak vervreemd van haar omgeving. „Ik wilde praten over het zelf en andere existentiële thema’s, maar dat was niet het soort gesprek dat andere kinderen graag voerden. Daardoor voelde ik me een buitenstaander. Uiteindelijk ben ik muziek gaan maken. Dat hielp.” Van ‘buitenstaander’ is het een kleine stap naar ‘buitenaards’, zegt ze.

Ze is geïnteresseerd in grenzen, zowel tussen mensen als tussen landen. „Toen ik voor het eerst naar Europa kwam, was ik ongerust. Ik dacht: al die grenzen, en al die verschillende landen. Ik verwachtte grote verschillen en tegenstellingen. Maar toen ik hier eenmaal was, vervaagde dat.”

Haar belangstelling voor het buitenaardse hangt samen met haar ideeën over (af)gescheiden zijn. „Het is natuurlijk een politiek thema, maar ook emotioneel. Kun je over de grenzen heen reiken? Kun je vrienden worden met wezens van over de lijn? Het verst van ons verwijderd, zijn aliens. Ik was vroeger erg bang dat er aliens op aarde zouden landen. En wat dan? Zouden ze onze vijand zijn, of goedgezind?

„Inmiddels ben ik ergens anders bang voor, namelijk dat de aliens niet meer bij ons willen landen. We hebben onze planeet zo vervuild en verpest dat ze liever doorreizen naar de volgende.” Het zou verdrietig zijn, zegt ze. ,,Om die kans mis te lopen.”