Fiat Chrysler doet Renault aanzoek

Fusie tussen autoreuzen Fiat Chrysler wil fuseren met Renault. Opvallend, omdat beide bedrijven al flirten met andere fabrikanten.

Terrein van de Fiat Chrysler-fabriek in het Chinese Changsha. Het Italiaans-Amerikaanse Fiat Chrysler ziet, net als Renault, zijn autoverkopen dalen.
Terrein van de Fiat Chrysler-fabriek in het Chinese Changsha. Het Italiaans-Amerikaanse Fiat Chrysler ziet, net als Renault, zijn autoverkopen dalen. Foto Aleksandar Plavevski/EPA

Het is een opvallend aanzoek in de auto-industrie. Het Amerikaans-Italiaanse Fiat Chrysler heeft zijn Franse concurrent Renault een fusieaanbod gedaan, zo maakten de bedrijven maandag bekend. De nieuwe autogigant zou mondiaal op plek drie komen, achter Volkswagen en Toyota. De raad van bestuur van Renault heeft het voorstel maandag besproken, maar een reactie blijft tot dusver uit. Zes vragen over het plan.

1 Wat wil Fiat Chrysler precies?

Het gaat om een aanbod tot een zogenoemde 50/50-fusie. Beide bedrijven krijgen dan elk de helft van de aandelen van het gefuseerde bedrijf.

In het voorstel wordt de gelijkwaardigheid tussen Fiat Chrysler en Renault benadrukt. Zo mogen beide fabrikanten evenveel bestuurders aanwijzen. De nieuwe Frans-Amerikaans-Italiaanse alliantie zou, gebaseerd op de cijfers van 2018, jaarlijks bijna negen miljoen auto’s verkopen.

2 Passen Fiat Chrysler en Renault goed bij elkaar?

Er is weinig overlap, dat maakt fuseren aantrekkelijk. Renault verkoopt vooral in Europa, Rusland en opkomende markten als India. Fiat Chrysler haalt juist 80 procent van de winst uit de Verenigde Staten, aldus de Britse zakenkrant Financial Times. Bovendien zijn de bedrijven gespecialiseerd in hele verschillende type auto’s. Fiat Chrysler maakt sportauto’s en pick-ups (Jeep, Maserati, Alfa Romeo). Renault is juist bekend om zijn gezinsauto’s en minder luxe merken als Lada en Dacia. Met Renault verwacht Fiat Chrysler jaarlijks 5 miljard euro te kunnen besparen.

Een complicerende factor is dat de Franse staat nog een belang van ruim 15 procent heeft in Renault. De Fransen zouden eisen kunnen stellen over bijvoorbeeld Frans personeel.

3 Waarom zouden de bedrijven willen fuseren?

De mogelijke fusie lijkt uit nood geboren. Beide fabrikanten kampen met tegenvallende resultaten. Meer autoproducenten hebben het moeilijk. Vorig jaar daalden de wereldwijde autoverkopen voor het eerst sinds acht jaar. Vooral in Azië, maar ook in Europa en de VS loopt de vraag terug. Tegelijk staat de industrie voor een enorme omwenteling. Autobedrijven geven gezamenlijk honderden miljarden uit aan de transitie naar zuinigere, elektrische en zelfrijdende auto’s. Aan die race doen ook techbedrijven als Tesla, Google en Uber mee. Fiat Chrysler worstelt met deze omslag, terwijl het Franse Renault juist goed meekomt als het gaat om elektrisch rijden en zuinige brandstofmotoren.

Opschalen is dan ook het toverwoord in de auto-industrie. Er wordt druk gezocht naar nieuwe verbanden. Zo sloot Volkswagen een partnerschap met Ford en breidt Toyota z’n samenwerking met Suzuki uit. Fiat Chrysler was al langer op zoek naar een partner. Tot voor kort voerde het ook samenwerkingsgesprekken met het eveneens Franse PSA (bekend van Citroën, Peugeot en Opel).

„De periode vanaf nu tot 2030 wordt een chaos”, zei Carlos Tavares, ceo van de Franse autogroep PSA (Peugeot, Citroën, Opel), eerder deze maand tegen de Financial Times. „Sommige bedrijven lukt het niet om aan te haken bij nieuwe technologieën. Dat geeft kansen tot deals.”

4 Wat betekent dit voor de relatie tussen Renault en Nissan?

Het bondgenootschap tussen deze twee autobedrijven is al twintig jaar oud. Tot een definitieve fusie kwam het tot nu toe niet. Vorige maand nog meldde de Financial Times dat Nissan een nieuw fusievoorstel van Renault had afgeslagen. De Japanners zijn bang voor een te dominante positie voor het Franse bedrijf. Tot frustratie van de Fransen, zij hadden in het fusieplan juist voorstellen gedaan om de alliantie gelijkwaardiger te maken. De verhouding tussen Renault en Nissan was al slecht, mede door de controverse rond de gevallen automagnaat Carlos Ghosn. Ex-baas Ghosn werd vorig jaar november gearresteerd en beschuldigd van belastingfraude en het gebruik van Nissan-miljoenen om eigen verliezen af te dekken. Om de verhouding te verbeteren, werd in maart nog aangekondigd dat de bedrijven één bestuur zouden gaan vormen.

5 Hoe hebben beleggers op de plannen gereageerd?

Euforisch. Het aandeel van Fiat Chrysler steeg met bijna acht procent op de beurs in Milaan. Het aandeel van Renault steeg ruim 12 procent in Parijs. Beide bedrijven profiteerden dus. Dat is niet vanzelfsprekend. Vaak verwachten beleggers dat tenminste één van de partijen inlevert bij een overname of fusie. Blijkbaar zijn de verwachtingen hoog.

6 Kan er dan niets misgaan bij deze fusie?

Zeker wel. Fusies in het algemeen maken verwachtingen meestal niet waar en in de auto-industrie geldt dat in het bijzonder. Berucht voorbeeld is de fusie van het Amerikaanse Chrysler en het Duitse Daimler, een samenwerking die werd geplaagd door cultuurverschillen en uiteindelijk is ontbonden. Het blijkt moeilijk om verschillende bedrijfsculturen samen te voegen in zo’n megafusie.