Moordenaar Pim Fortuyn

Weer ophef over Van der G., die helemaal niet in het buitenland woont

Van der G. zei te willen emigreren, maar woont nog in Nederland – zonder fysieke meldplicht.

De jaarlijkse herdenking van de moord op Pim Fortuyn, bij zijn standbeeld in Rotterdam. Foto Robin van Lonkhuijsen/ANP
De jaarlijkse herdenking van de moord op Pim Fortuyn, bij zijn standbeeld in Rotterdam. Foto Robin van Lonkhuijsen/ANP

En weer is er discussie, ophef, ergernis en verdriet over de straf voor Volkert van der G., de moordenaar van Pim Fortuyn. De familie van de in 2002 vermoorde politicus heeft onthutst gereageerd op een onthulling van dagblad de Stentor dat Volkert van der G. nog altijd in Apeldoorn woont. Van der G. verklaarde vorig jaar tijdens een rechtszaak dat hij af wilde van een fysieke meldplicht, omdat hij naar het buitenland wilde verhuizen. Hij kreeg gelijk en hoeft zich sindsdien enkel nog schriftelijk bij de reclassering te melden.

Volkert van der G. hoeft zich enkel nog schriftelijk te melden

Maar verslaggevers van De Stentor troffen Van der G. in april aan bij zijn woning in Apeldoorn. Hij zei niets; vanwege zijn mediaverbod mag Van der G. geen media te woord staan. Het Openbaar Ministerie verklaarde in de regionale krant „dat er geen concrete tekenen zijn dat hij naar het buitenland vertrekt”.

Voorwaardelijk vrij

De familie van Fortuyn wil dat justitie nogmaals goed kijkt naar de voorwaardelijke invrijheidstelling van Van der G., die in is gegaan nadat hij tweederde van zijn 18-jarige celstraf in 2014 had uitgezeten.

Een dergelijke voorlopige invrijheidstelling is normaal, al moet de veroordeelde zich wel houden aan de voorwaarden die de rechtbank daaraan kan verbinden op advies van het OM en de reclassering.

En daar zit precies het probleem, meent Tanya Hoogwerf, gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam. „Hij heeft zich vanaf dag één niet aan de voorwaarden gehouden”, zegt Hoogwerf over Van der G. „Volkert heeft nooit berouw getoond voor de gevolgen van zijn daad. Integendeel: hij lacht iedereen uit en manipuleert het systeem om er zelf beter van te worden.”

Diepe frustratie

Volgens Hoogwerf zit de frustratie daarover heel diep bij de nabestaanden van Fortuyn. „Voor de politieke moord op Pim was een levenslange straf passend geweest. Maar in plaats daarvan zien we een dader die geen verantwoordelijkheid neemt voor de gevolgen van zijn daad en zichzelf aan zijn straf weet te onttrekken.”

Het gedrag van Van der G. sterkt de opvatting van Hoogwerf dat het strafrecht in Nederland te veel is gericht op de dader en te weinig rekening houdt met de belangen van het slachtoffer. „Iemand als Van der G. wordt behandeld als een cliënt en een patiënt. En dat doet pijn bij de nabestaanden, die een straf ook zien als genoegdoening voor het leed dat hen is aangedaan”, aldus Hoogwerf. „Bij vervroegde invrijheidstelling moet in het belang van nabestaanden strikter worden opgetreden.”