Bloemendaal had te lang op de titel moeten wachten

Titelstrijd mannen Bloemendaal versloeg in de finale van de play-offs titelhouder Kampong en is na negen jaar eindelijk weer eens landskampioen.

Bloemendaal wint de landstitel na de derde wedstrijd in de play-offs om de landstitel tegen Kampong.
Bloemendaal wint de landstitel na de derde wedstrijd in de play-offs om de landstitel tegen Kampong. Foto KOEN SUYK/ANP

Bij de nieuwjaarsreceptie was het onderwerp toch even ter sprake gekomen. De oudere, invloedrijke leden waren het na acht seizoenen beu, dit jaar moest het landskampioenschap maar weer eens gewonnen worden. Natuurlijk, na 2010 – de laatste keer dat de dorpsclub zich de beste van Nederland mocht noemen – was er twee keer succes in de Euro Hockey League maar dat woog niet op tegen het ontbreken van de hoofdprijs in de hoofdklasse.

Helemaal niet omdat de laatste jaren veel was geïnvesteerd om dat succes mogelijk te maken. Michel van den Heuvel werd in 2016, na zijn drie landstitels met Oranje-Zwart, teruggehaald als coach, en de Belgische internationals Emmanuel Stockbroekx en Arthur Van Doren en de Duitse aanvaller Florian Fuchs werden verleid om naar ’t Kopje te komen. De afgelopen twee seizoenen bleef de landstitel buiten bereik nadat tegen Kampong en Amsterdam werd verloren in de halve finale van de play-offs.

Jorrit Croon heeft Bloemendaal op 1-0 gezet, na een strafcorner van Jasper Brinkman.

Foto KOEN SUYK/ANP

Kampong onttroond

Dit seizoen werd die eerste horde redelijk eenvoudig genomen: Amsterdam werd in de halve finale in twee wedstrijden aan de kant gezet, waarmee voor het eerst sinds 2014 de eindstrijd werd bereikt. In die finale begon Bloemendaal woensdag bovendien voortvarend door in Utrecht met 2-1 te winnen van Kampong, de kampioen van 2017 en 2018, de landstitel lonkte ouderwets. Maar zaterdag ging het in het tweede duel mis op eigen veld: Kampong stelde met een 2-1 zege het kampioensfeest een dag uit.

Of dat feest er zondag wel zou komen, daaraan twijfelde menig supporter vooraf. De nederlaag van zaterdag, en met name het machteloze spel van de kampioen van de reguliere competitie, had gaten geslagen in het vertrouwen van de Bloemendalers. Maar niet in dat van de spelers, bleek al snel. Het doelpunt van Jorrit Croon, de 20-jarige middenvelder die dit seizoen overkwam van HGC, zorgde niet alleen voor verlossing in het oranjegekleurde tribunevak, maar bleek ook de opmaat naar Bloemendaalse heerschappij. Dat resulteerde na drie kwartier in een treffer, van Fuchs. De 27-jarige Duitser, die ook in eigen land nooit landskampioen werd, bekroonde een solo met een bekeken backhandschot over de glijdende Kampong-keeper David Harte heen.

Florian Fuchs zet Bloemendaal op 2-0 tegen Kampong. Links keeper David Harte van Kampong.

Foto KOEN SUYK/ANP

En zo kon de zilveren kampioensschaal na negen jaar weer eens worden uitgereikt aan een Bloemendaal-aanvoerder. Was het destijds Teun de Nooijer, dit keer was de eer aan Glenn Schuurman, die er in 2010 ook bij was. „Toen was ik als snotneus blij als ik een bal van De Nooijer kreeg en ’m weer keurig terug kon spelen. Nu voelt de titel anders.”

Schuurman kwam in de zomer van 2009 over van MEP, een club uit Boxtel. „Een mooie reis” noemt hij zijn jaren in Bloemendaal en Amsterdam, waar hij woont. „Ik had nog nooit een tram gezien, bij wijze van spreken. Dat ik hier nu met die beker sta en met die band om, is fantastisch. Maar ik zal nooit vergeten waar ik vandaan kom. Een Boxtelaar ben ik nog altijd in mijn hart.”

Schuurman kwam in 2009 niet alleen naar Bloemendaal. Zijn beste vriend Roel Bovendeert kwam, als zeventienjarige, met hem mee. Bovendeert brak vorige week tegen Amsterdam zijn voet, maar kwam met een verdoving dit weekend toch in actie. „Dat Roel hier met een gebroken voet speelt, tekent toch wel wat we vroeger hebben meegekregen. Doorbijten.”

Bovendeert, ook een international, kampte vaker met grote en kleine blessures. Hij noemt de afgelopen week zijn „meest frustrerende”, maar wilde er „koste wat het kost” staan tegen Kampong. „Finaleplaatsen komen niet makkelijk, weet ik inmiddels. Ik moest hier bij zijn. Net als Glenn ben ik, als hockeyer, een echte Bloemendaler geworden.”

Correctie (27 mei 2019): Jorrit Croon is 20 jaar, geen 21. Dit is aangepast.