Brieven

Brieven

Met toenemende verbazing lazen wij het artikel Ze durven er niet over te praten (18/5) over schaamlipcorrecties, nota bene geschreven op verzoek van een plastisch chirurg, zo staat er aan het begin. Hoe kan het dat de journalist dit artikel eindigt met de opdracht aan zichzelf dat ze „oordeelloos” moet worden en dat ze de gedachte aan „minder operaties beter los kan laten”? Waarom is ze ingegaan op het verzoek van de plastisch chirurg, en waarom is niet gezocht naar een kritisch en onafhankelijk tegengeluid? Wat is, als er geen medische reden is, de indicatie en motivatie van artsen om deze operaties uit te voeren? In de puberteit groeien niet alleen borsten, maar ook schaamlippen, en meer voorlichting daarover is kennelijk nodig. Gynaecologen zien dagelijks vulva’s in alle soorten en maten, waarbij de binnenste schaamlippen bij volwassen vrouwen duidelijk verschillen van die van jonge meisjes. Waarom zouden wij artsen meewerken aan normalisering van een pervers ideaalbeeld van de vrouwelijke genitalia? Waarom meewerken aan deze ‘correctieve operaties’ en daarmee bijdragen aan normalisering van de prepuberale vulva? Laten we vooral een oordeel hebben over deze nieuwe normalisering van een niet normale kijk op wat normaal is.

, , ,
gynaecologen UMCG