Recensie

Recensie Theater

Flamboyant spel van Florian Myjer en Kim Karssen in onstuimige bewerking van ‘Oorlog en Vrede’

Theater In een wervelende bewerking van Oorlog en Vrede stellen Florian Myjer en Kim Karssen dwingende levensvragen, waarbij ze hun eigen kleine leven afzetten tegen de grandeur van de Russische elite.

Florian Myjer en Kim Karssen in de toneelbewerking van Oorlog en Vrede bij Frascati Producties.
Florian Myjer en Kim Karssen in de toneelbewerking van Oorlog en Vrede bij Frascati Producties.

Hoe moet je leven? Wat moet je doen om het leven goed te maken en om zelf gelukkig te zijn? Dat zijn de vragen die Florian Myjer en Kim Karssen opwerpen in hun ravissante toneelbewerking van Oorlog en Vrede bij Frascati Producties. De vuistdikke klassieker van Tolstoj wordt in hun handen een transparant theaterfeestje, waarin ze onstuimig wisselen tussen Russische scènes uit het boek en eigen opvattingen en perikelen.

Zij zijn de jonge mensen met de onbeperkte mogelijkheden, maar wat te kiezen? In Oorlog en Vrede wordt écht geleefd zeggen ze, Russisch groots en meeslepend: liefde, oorlog, altijd vakantie en altijd je mooiste jurk aan. Samen vertellen ze over de veldslagen in het liefdesleven van Pierre, Andrej en Natasja, leden van de Moskouse beau monde. Uit de grote, staande verkleedkist, centraal op het podium, stroomt een archetypisch Russisch decor: een berg sneeuw.

Met wufte, zwierige gebaren en een aangezette, dramatische toon beeldt Myjer flamboyant de extravagantie en innerlijke woelingen van de personages uit, terwijl Karssen knap schakelt van luid en zelfverzekerd naar schuchter en klein. Het spelplezier spat er vanaf bij het tweetal, ook omdat ze alle ruimte geven aan ironische terzijdes en dwaze slapstick om die malle Tolstojaanse grandeur van een dubbele bodem te voorzien.

In alle ernst vragen deze twintigers zich ondertussen af hoe ze de dreigende middelmaat moeten ontlopen. Hun eigen ervaringen met flirten en verleiden steken opzichtig af, als tuttig en alledaags, bij de melodrama’s van Tolstoj. Seks is de kern van het bestaan, lijkt het ene moment het antwoord. Of toch oorlog, want dan kun je wat je hebt pas op waarde schatten, zoals de smaak van een simpele aardappel. Voel je vreugde pas echt als je pijn lijdt, is de vraag.

De kwestie of verstild leven niet ook een antwoord kan zijn op oorlog in de wereld loopt op vanzelfsprekende wijze uit op soebatten over esthetisch versus geëngageerd theater. Er zijn evenveel antwoorden als vragen, en ze worden met vuur verdedigd.

De enige zekerheid is minder existentieel, maar wel prettig: Florian Myjer is een schokkend goed talent. Dat was al zichtbaar in zijn werk bij De Warme Winkel en zijn solo Oliver, maar in deze wervelende voorstelling komen zijn kwaliteiten volledig tot hun recht.

Duoproject Oorlog en Vrede is prachtig, goed doordacht geschreven, aanstekelijk van toon en daverend geacteerd. Hulde.