Ouders eisen dat zoon naar gala mag

Kort geding Een school strafte een leerling door hem de toegang tot het examengala te ontzeggen. Zijn ouders stapten naar de rechter. Dat gebeurt steeds vaker.

Foto iStock

De leerlingen waren gewaarschuwd. Op de laatste lesdag voordat de eindexamens beginnen, trakteert het Kalsbeek College in Woerden elk jaar op een feestje, een barbecue met dj. Dit jaar had de school gehoord dat er rotzooi getrapt zou worden. Daarom ging voorafgaand aan het feest een brief de deur uit: wie zich misdraagt, kan het eindexamengala op 29 mei vergeten.

Maar een dertigtal jongeren had daar geen boodschap aan. Op woensdag 17 april staken ze op en rond de school vuurwerk af, gooiden met meel en eieren, ook naar buurtbewoners, en besmeurden de auto van een leraar met verf.

De jongeren hadden hun gezichten bedekt om herkenning te voorkomen. Na verklaringen van getuigen en een oproep om informatie identificeerde de school er twaalf. Zij kregen een brief waarin hun de toegang tot het gala ontzegd werd.

De ouders van de 17-jarige vmbo-leerling Gijs lieten het daar niet bij zitten. Overtuigd van zijn onschuld stapten ze naar de rechter, die zich donderdag in Utrecht over de zaak boog. Ouders vechten steeds vaker besluiten van scholen aan. ‘Juridisering is een gif dat de school zal binnensluipen en veranderen’, schreef publicist Sywert van Lienden in 2017.

Scholier Gijs ontkent niet dat hij erbij was, die dag. Ook al had hij geen les en geen kaartje voor de barbecue. Op zijn scooter cirkelde hij rond de school, waar het volgens hem al een chaos was toen hij aankwam.

„Waarom was je daar”, vraagt rechter Dick van Steenbeek.

„Nou, ik was benieuwd, zoiets maak je niet elke dag mee”, zegt Gijs.

„Spanning en sensatie”, concludeert de rechter.

Gijs had zijn gezicht niet bedekt. Volgens hem blijkt alleen daar al uit dat hij er niet was om te rellen. Drie anonieme getuigen (onder wie twee niet zo anonieme conciërges) hebben Gijs herkend terwijl hij dingen deed die niet mochten. Althans, dat zegt de locatiedirecteur, Paul Verkade. De getuigenverklaringen zijn anoniem en staan niet op schrift. „We moeten het doen”, zegt Rob Burger, de advocaat van Gijs’ ouders, „met wat de locatiedirecteur zégt dat zij gezegd hebben. Ik zie geen enkel bewijs.”

Hij schroomt niet om het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens erbij te halen. Want het gaat hier misschien „niet om een commuun strafproces”, maar „ook bij een binnenschools straftraject” heeft een leerling volgens hem het recht gehoord te worden. Pas twee dagen voor het kort geding mocht Gijs met zijn moeder en advocaat Burger bij de directeur langskomen.

Gijs’ moeder is mee naar het kort geding. Zij en haar man hebben „een heel stevig gesprek” gehad met hun zoon. „We wilden van A tot Z weten wat er die dag was gebeurd. En hij weet dat bij ons alles mag, behalve liegen.” De vader is er niet, die is „hard aan het werk” zegt de advocaat.

De schooldirecteur noemt het „verrekte moeilijk” om te achterhalen wie nou precies wat had gedaan. Het horen van de leerlingen zelf over hun aandeel had wat hem betreft op dat moment „geen zin”.

Ouders van een zevental andere leerlingen gingen ook op gesprek, maar accepteerden de straf. De directeur: „Verstandige ouders zeggen: je was erbij die dag en dit is de straf.”

Het irriteert de advocaat dat Gijs’ ouders worden „weggezet als onverstandig”. Neem van hem aan dat zij hun zoon „door de mangel” hebben gehaald. „Verstandige ouders nemen het ook op voor hun kind als dat nodig is.”

Aan het eind van de zitting leest Paul Verkade een statement voor waarin hij zegt dat 140 mensen met „hart voor kinderen” op de school dagelijks proberen van 1.200 pubers „goede burgers” te maken „die zichzelf vinden”. School en ouders hebben elkaar daarbij nodig, zegt hij. „Als je dan als school ziet dat ouders die morele verantwoordelijkheid niet nemen, ben je als directeur behoorlijk machteloos en dan heb je te doen met het kind.”

De rechter doet meteen uitspraak. Hoewel hij „begrip” heeft voor de school, moet „een vergaand besluit als dit” zorgvuldig genomen worden. „Een gala is eenmalig en dus iets anders dan een dagje schorsing.” Ook een leerling moet zijn zegje kunnen doen voordat een besluit wordt genomen. Gijs mag naar het gala.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.