De rust opzoeken als je in drukte leeft

Festival In de Hoeksche Waard wordt dit jaar voor het eerst Hoeksche Mooie georganiseerd: buiten zijn en kunst maken, voor alle niveaus.

Festivalorganisator Harrie Remie en eigenaar van Land van Es Oscar de Visser
Festivalorganisator Harrie Remie en eigenaar van Land van Es Oscar de Visser Foto Simga de Visser

Als je na kilometers efficiënt boerenlandschap in de Hoekse Waard het terrein van de voormalige boerderij Land van Es opdraait, kom je ergens binnen. In een groen, omsloten terrein met schuren, tafels in boomgaarden, een vuurplaats, en in het hart een enorme binnenplaats naast een grote halfopen schuur. De keitjes liggen er al heel lang – de buitenplaats is een rijksmonument – maar de koeien en tractoren hebben plaatsgemaakt voor bloemen, banken en boomstammen. En vandaag, voor stilte.

Maar dat zal in het weekend van 21 juni anders zijn, hopen eigenaar Oscar de Visser en Harrie Remie. Dan organiseert Remie voor het eerst het festival Hoeksche Mooie op het terrein. Hij heeft er een romantisch beeld bij, zegt hij. „In de natuur, mensen ontmoeten en mooie dingen aan elkaar presenteren.”

Presenteren? Ja, het festival is meer dan een weekend kamperen op een weelderig terrein, pizza uit de zelfgebouwde oven (Remie is – ook – professioneel pizzabakker) en hangen rond het kampvuur. Onder begeleiding van ervaren docenten en begeleiders kunnen deelnemers zingen, schilderen, schrijven, klussen-op-niveau; zich wijden kortom, aan hun creatieve kant waar ze in het dagelijks leven niet of niet genoeg aan toe komen.

Succesvol concept

Het is een bekend en op veel plekken succesvol concept. De stichting Buitenkunst organiseert al vele jaren goedbezochte weekends en weken vol workshops in Drente en aan het Randmeer. In Frankrijk struikel je over de campings die ontplooiing aanbieden. Het succes van deze beproefde combinatie van groene rust en creatieve vrijheid en stimulatie is grotendeels afhankelijk van de kwaliteit van de workshops, zegt Remie. Daarom heeft hij ervaren docenten aangetrokken.

Poppenspeler Koos Wieman speelde jaren in het centrum van Rotterdam bijvoorbeeld, en portretschilder Rinus Blommaert hangt in het Dordrechts Museum – en weet ook onervaren schilders te bereiken. Of klusgenie Tony Vink, die je helpt van sloopmaterialen een eigen lamp te maken onder de noemer ‘van zooi naar mooi’.

Eigenlijk is er in de randstad, althans in dit deel, niet veel van dit soort aanbod, zegt Oscar de Visser. Hij vertrok al in 2003 met zijn gezin met vier kinderen naar de buitenplaats Land van Es. „Leven in de rust en de drukte opzoeken, in plaats van andersom.” Voor zichzelf, maar met de bedoeling ook anderen daarin uit te nodigen. Wat volgde was de gestage omvorming van de oude boerderij en bijgebouwen tot ruimtes waar je trainingen en workshops kunt volgen, vergaderen of trouwen, en tot een groen eiland in het verder open, agrarische gebied. „Alle bomen en struiken die je ziet, op één boom na, hebben we zelf aangeplant.” Dat is bijna niet te geloven als je het substantiële groen ziet dat het terrein omzoomt en de verschillende veldjes van elkaar scheidt, of de fruitbomen in de intieme boomgaard.

Doortrappen

We zijn al een tijd bezig, zegt De Visser, en we willen op de buitenplaats een visie uitdragen. Dat alle aspecten van het leven samenhangen, dat fysieke inspanning bijdraagt aan geestelijk welzijn, dat wat je doet duurzaam moet zijn en moet bijdragen aan een betere wereld. In het ‘bedrijfsplan’ omschrijven ze die zo: „Om de Buitenplaats Land van Es een plek te laten zijn waar mensen kunnen groeien en bewustzijn kunnen ontwikkelen, als individu en samen met anderen.”

Praktisch gezien betekent het dat kinderen die er bijvoorbeeld werkweek hebben, vanuit Rotterdam komen fietsen. „Drie uur doortrappen, in groepjes. Is goed om ze te leren doorzetten.” Ze slapen in tenten in de boomgaard, en naast spelen en uitjes werken ze ook op de buitenplaats. Net zoals de groepen van stichting Streetpro/KPMG die er meermaals een bootcamp hadden, of die van Albert Heijn die op ‘heidag’ waren. Of de jongeren die dreigen van het pad te raken, die op het Land van Es gecoacht worden. „85 procent van de jongeren die hier in de loop der jaren zijn geweest, is terug naar school of aan het werk”, zegt De Visser.

Hij is bezig de voorzieningen voor vooral recreatief verblijf uit te breiden. Daarvoor heeft hij al een beginsel-akkoord met de de gemeente Strijen, nu nog definitieve toestemming van de nieuwe gemeente Hoeksche Waard, waar Strijen sinds begin dit jaar onder valt. De houding van de gemeente is tweeslachtig, vindt De Visser. De Hoeksche Waard wordt neergezet als aantrekkelijke toeristenbestemming op een steenworp afstand van Rotterdam en Dordrecht en er is behoefte aan bijzonder recreatief aanbod, tegelijkertijd duurt het afgeven van de benodigde bestemmingsverruiming lang. Maar, zegt De Visser, geheel in stijl, veranderingen hebben soms tijd nodig. En hij is optimistisch gestemd dat hij op korte termijn door kan met het verder ontwikkelen van de Buitenplaats Land van Es .