Brieven

Brieven 21/5/2019

Universiteiten

Kom eens kijken

Kom mee naar mijn werkplek aan Universiteit Leiden. Daar, op de Sterrewacht, geeft een piepjonge hoogleraar van een andere Nederlandse universiteit een briljant colloquium over haar onderzoek naar zwarte gaten. Kijk even achterom in de volgepakte zaal. Zie hoe de ogen van de studenten, promovendi en seniore aanwezigen glinsteren, een afspiegeling van het licht in hun hoofden. Ga daarna als fly on the wall zitten bij het werkoverleg, waar de hoogleraar astrofysica het lopende onderzoek doorneemt met de andere leden van de groep. Op het scherpst van de snede, zoals wij dat al doen sinds de tijd van Christiaan Huygens, maar zonder onderscheid tussen rang of stand. Niet zozeer omdat wij zo nobel zijn, maar omdat het heelal voor iedereen toegankelijk is. Druk je oor tegen de deur van gindse kamer, en hoor hoe de wetenschappelijk directeur en de collega’s bespreken hoe een junior-onderzoeker te helpen wiens voorstel niet door NWO werd gehonoreerd. Lees daarna in NRC (zaterdag 18/5) Josef Früchtl: „De mensen die er werken, worden bejegend als kleine kinderen (…) De docenten hebben al helemaal niets te vertellen. Deze hiërarchische, autoritaire structuur vormt een fundamentele pijler van de hedendaagse universiteit.” Volgende bladzijde, Eelco Runia: „Op de universiteit leer je alleen maar je diploma halen.” Het staat er echt, en veel meer nog. Misschien dat de wetenschap er ooit nog eens achter komt op welke exoplaneet deze heren hun sociologische onderzoek hebben gedaan.


astrofysicus (UL)

Personeelsbeleid

Ook de verlegen mens

En nu nog een plek voor de eenkennige nerd, las ik in NRC (18/5), over mogelijke verliezers van diversiteitsbeleid bij bedrijven. Op de banenmarkt moet je jezelf verkopen. Dat is altijd zo geweest, misschien, maar sinds een jaar of dertig nog sterker. Wie zichzelf niet weet te verkopen, maar wel goed is in zijn werk, bescheiden en/of verlegen is, bijvoorbeeld, komt steeds minder aan bod. De bescheiden mens wordt zo een minderheid. Die minderheid wordt niet eens gezien. Er zijn ook bijna geen methoden meer om de kwaliteiten van dergelijke mensen over het voetlicht te brengen. Er zijn werkgevers die personeel aannemen via examens (in Nederland is dit systeem volgens mij vrijwel onbekend). Zo’n systeem geeft de verlegen en bescheiden mensen kansen die ze elders niet krijgen. Bovendien wordt er op echte kwaliteit geselecteerd. Een ideetje voor werkgevers?


Via nrc.nl

Taal

Waarom zo vulgair?

Jammer dat Karel Knip in het artikel over bananen van afgelopen zaterdag (De bananen en het klimaat, 18/5) zijn toevlucht neemt tot (en de ruimte krijgt voor) overtrokken en bargoens taalgebruik („bezopen”). Verderop sleept hij er ook nog een zelfbedacht speculatief citaat in pseudo-dappere, kleinburgerlijke ghetto-speak bij („What’s your fucking problem”). Inhoudelijk is het allemaal niet nodig en daarom dubbel ongepast, zeker in een (populair-)wetenschappelijk artikel. Het gebruik lijkt vooral ingegeven door de wens om nu ook eindelijk eens flink te doen. Heeft uitgerekend NRC dit soort hippe vulgariteit nodig? Jammer hoor; je houdt erdoor op met lezen.

Correcties&aanvullingen

Minder EU

In het artikel Elk land heeft zijn eigen EU (18/5, p. 22) staat dat Spanje, Roemenië, Polen en Hongarije regeringen hebben die de macht van de EU willen terugdringen. Dit geldt niet voor Spanje.