Opinie

B-Nederlanders

Lotfi El Hamidi

Er zijn slechts twee zekerheden in het leven, zoals het aloude gezegde luidt; de dood en belastingen. En het fijne aan deze zekerheden is dat ze in principe niet discrimineren. Maar dan ook alleen in principe. Uit onderzoek van RTL Nieuws en Trouw blijkt dat keurige Nederlandse burgers aan fraudeonderzoeken zijn onderworpen door de Belastingdienst, met als gevolg dat toeslagen pardoes werden stopgezet. Wat al die Nederlandse burgers verdacht maakte? Ze hadden een tweede nationaliteit. Ze werden, kortom, etnisch geprofileerd.

„A- en B-burgers”, aldus RTL-journalist Pieter Klein in zijn verslag van een bijeenkomst van de Belastingdienst, die al constateerde dat de huidskleur van de gedupeerden een aantal tinten donkerder was dan de zijne.

B-Nederlanders dus. Schuldig tot het tegendeel bewezen is.

Je wilt als B-Nederlander graag geloven dat het allemaal op toeval berust. Dat de politie je laatst toch echt niet zomaar staande heeft gehouden, de beveiliger in de winkel toevallig de hele tijd achter je aanliep, het uitzendbureau je niet heeft aangenomen omdat er iemand anders was die daadwerkelijk beter in het profiel paste, de makelaar op dat moment echt geen woning beschikbaar had, de extra veiligheidscontrole op de luchthaven volstrekt willekeurig was. In dit egalitaire landje doen ze namelijk niet aan willekeur. Bovendien, jou overkomt het niet, want jij, jij bent anders.

En laten we wel wezen, het is toch een feit dat B-Nederlanders oververtegenwoordigd zijn in de misdaadcijfers? En ze vragen toch ook vaker bijstand aan? Eén plus één. En zoals huidig directeur Toeslagen al zei, er was „maatschappelijke druk om stevig in te grijpen”. En ‘maatschappelijke druk’, dat is sedert Pim Fortuyn de officieuze Patriot Act van Nederland.

Het kaf van het koren scheiden vergt te veel tijd en moeite. B-Nederlanders lijken dan ook verdomd veel op elkaar. En ach, artikel 1 is ook zó overschat. Moet je niet aan de nieuwe B-Nederlanders doorvertellen, hoor.

Politici waren weer eens geschokt. Dat zijn ze altijd na zo’n bericht. Discriminatie, in Nederland? Alsof de Tweede Kamer op een ander planeet zetelt. Maar de verontwaardiging is altijd van korte duur. Aan B-Nederlanders valt electoraal ook niet veel meer te winnen. Ze hebben nu Denk, toch?

Je wilt als B-Nederlander niet in een slachtofferrol kruipen. Invechten, weet je nog? Ondanks tegenslagen blijft dit nog altijd een land vol kansen. Maar je denkt ook aan je eigenwaarde, je rechtvaardigheidsgevoel, je vertrouwen. Kansrijk land of niet, dat zijn dingen die ze niet kunnen afkopen.

Discriminatie is een gegeven, je leert er als B-Nederlander mee omgaan. Maar wennen zal het nooit.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl@Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.