Vakbonden: wantoestanden bij buitenlandse transfers

Voetbal Jaarlijks krijgen 100 tot 150 voetballers te maken met intimidatie, wanbetalingen of contractfraude, zeggen spelersvakbonden.

Voetballers en hun zaakwaarnemers moeten waakzamer zijn bij een overstap naar een buitenlandse club. Dat zeggen experts van de Nederlandse en de internationale spelersvakbond. Gedreven door ambitie nemen spelers vaak onverantwoordelijke financiële risico’s met het afsluiten van contracten in landen met een discutabele reputatie.

Louis Everard, directeur van de Nederlandse Vereniging van Contractspelers, en Roy Vermeer, jurist bij de wereldwijde organisatie FIFPro, staan een groep Nederlandse voetballers bij die in de zomer van 2018 een contract afsloot bij de Marokkaanse eredivisieclub Chabab Rif Al Hoceima. Het merendeel van deze spelers was benaderd door profvoetballer Mounir El Hamdaoui, die bij de club bepaalde wie een contract kreeg. De spelers zouden tussen de 60.000 en 100.000 euro netto per jaar verdienen, maar keerden na drie maanden onbetaald en gedesillusioneerd huiswaarts.

De zaak staat niet op zichzelf. Jaarlijks behandelt jurist Vermeer tussen de 100 en 150 zaken van spelers die te maken krijgen met intimidatie, wanbetalingen, contractfraude. Hier zitten ook Nederlandse profs tussen. „Met name jongens die in de zomer nog geen club hebben en toch profvoetballer willen blijven vormen de gevarengroep”, zegt Vermeer. „Voor mijn gevoel nemen de wantoestanden alleen maar toe.”

Met oog op de zomerse transferperiode willen Vermeer en Everard spelers aanmoedigen om vaker een beroep doen op de ‘zwarte lijst’. Dit betreft een lijst met voetballanden die de VVCS en FIFPro intern hanteren. Everard: „Landen waar je risico loopt. Dan heb je het over Cyprus, Turkije, Griekenland, Roemenië, Albanië, Bulgarije, Oekraïne, Thailand, het Midden-Oosten. Je krijgt er mooie verhalen te horen, maar bent vogelvrij als de club het niet meer in je ziet zitten. Bij ons gaan soms alle alarmbellen af. Helaas blijkt dat achteraf vaak terecht als spelers ondanks waarschuwingen toch zijn gegaan.”

Lees ook de reconstructie over de groep Nederlandse profs die werd weggepest uit Marokko.

Zaakwaarnemers hebben een belangrijke rol bij het inschatten van risico’s. De kwaliteit van zaakwaarnemers is echter afgenomen, stelt Everard. Dit heeft volgens hem te maken met de afschaffing van het examen dat nodig was voor een licentie. „Destijds haalde nog geen tien procent van kandidaten het examen. Nu heb je slechts een VOG nodig om zaakwaarnemer te worden. Iedereen wil een graantje meepikken en de vraag is of spelers nog wel juist worden geadviseerd.”

Ook de zeven Nederlandse spelers van CR Al Hoceima tekenden via een beginnend zaakwaarnemer een contract in Marokko. Na drie officiële duels wilde de club van hen af. Volgens de spelers mochten ze niet meer meetrainen, geen wedstrijden spelen, zijn ze gedwongen om Arabische ontbindingsovereenkomsten te ondertekenen en was er met hun contracten gesjoemeld. Pas na drie maanden konden ze reglementair naar huis.

Everard: „Als ik de zwarte lijst nu moet updaten, komt deze Marokkaanse club met stip binnen.”

Weggepest in Marokko p. S4-6