De kroeg ontploft als Duncan wint

Eurovisie Songfestival In homobar Fame in Amsterdam wisten ze het al aan het begin van de avond zeker: Duncan ging winnen. „Wat is-ie goed!”

Homobar Fame in Amsterdam barst uit in gejuich nadat bekend is geworden dat Duncan Laurence het Eurovisie Songfestival heeft gewonnen.
Homobar Fame in Amsterdam barst uit in gejuich nadat bekend is geworden dat Duncan Laurence het Eurovisie Songfestival heeft gewonnen. Foto's Simon Lenskens

Wie wil er een Nederlands vlaggetje? Ellen Goslink heeft tien stuks meegenomen – en ze zijn zo uitgedeeld. Goslink, een blonde eind-veertiger, is speciaal uit Oldenzaal naar Amsterdam gekomen voor het Eurovisie songfestival. Eerst met een vriendin bingo spelen, daarna in een homobar naar de finale kijken. ,,Lekker tussen de jongens, die valse opmerkingen maken.”

In de Nederlandse inzending van Duncan Laurence heeft ze alle vertrouwen. Al is ze wel een beetje bang dat ,,we op het laatste moment verliezen, net als Ajax”. Ze neemt een slok van haar apfelkorn. ,,Je zult zien dat we goeie cijfers krijgen van de jury, maar dat het misgaat met de televotes. We worden genaaid door de bellers.”

In homobar Fame bij het Amsterdamse Rembrandtplein zit de sfeer er vroeg op de avond al goed in. Er hangen vlaggen van Europese landen, oude Eurovisie-hits schallen uit de luidsprekers, de bezoekers – veel dertigers met baardjes - verspreiden een stevige walm van parfum. En bijna iedereen is op kenmerkende Hollandse wijze overtuigd dat de zege al binnen is: Duncan gaat winnen.

Lees ook: Wie gaat het miljoenen slurpende Songfestival van 2020 betalen?

,,Honderd procent zeker,” denkt Sandra Kroon, die een glas wijn drinkt aan de bar. Ze is met twee vriendinnen in de bar. Waarom ze dat zo zeker weet? ,,De bookmakers.” Met z’n drieën hebben ze het nummer van Duncan gezongen in het toilet van het restaurant waar ze net hebben gegeten. ,,Ja, dat verdiende geen 12 punten”, zegt haar vriendin Joanne de Vink.

Robert Dokter viert traditioneel z’n verjaardag op het songfestival, met vrienden. Hij is dit jaar 39 geworden en ,,best wel een beetje zenuwachtig”. Gelukkig voor Duncan, zegt Robert, ,,lijkt het de laatste jaren weer wat meer om kwaliteit te gaan, niet alleen maar om buurlanden die op elkaar stemmen”.

Euforisch gejuich

Als de optredens begonnen zijn, klinkt hier en daar twijfel door in het café. De soulzanger uit Zweden? ,,Een geduchte concurrent.” San Marino, die een kaalhoofdige zanger met een diepe stem heeft afgevaardigd: ,,Zó lekker fout.” Australië, met drie zangeressen op zwierende palen: ,,Ze kennen hun publiek, ze hebben de campfactor.”

Dan is Duncan aan de beurt, met zijn liedje ‘Arcade’. ,,Ssssst,” klinkt het overal in de bar. Het wordt muisstil. Na de eerste paar zangnoten klinkt een euforisch gejuich. De gasten zingen het refrein uit volle borst mee, sommigen houden elkaars hand vast. ,,Wat is-ie goed,” zegt Ellen Goslink. ,,Kippenvel.” Ze heeft het hele nummer gefilmd met haar mobiel.

,,Dat gaat helemaal goedkomen,” klinkt het achter haar. ,,Volgend jaar staan we met z’n allen in de Arena.”

Lees ook: Tip voor het Songfestival: nooit wedden op het leukste liedje

Sandra Kroon en haar vriendinnen vonden Duncan ,,nog beter” dan in de halve finale van donderdag: hij keek zo mooi in de camera. Na het optreden van Zwitserland (24e van de 26 deelnemers), roept Ellen Goslink bij haar zoveelste apfelkorn: ,,Ik vind Duncan nog steeds de beste!”

Toch volgen er angstige momenten tijdens de uitslag. Bij de jurypunten gaat het eerst helemaal niet de goede kant uit met Duncan. Zes punten hier, zeven daar. Niet genoeg. Zaten de bookmakers er dan toch naast? ,,Laat Zweden dan maar winnen”, klinkt het in de vriendengroep van de jarige Robert Dokter. “Néé”, klinkt het meteen terug. Er is ook de nodige aandacht voor de (mannelijke) presentatoren uit de verschillende hoofdsteden, waarvan sommige door de vriendengroep op hun beurt worden beoordeeld met punten.

Dan komen de punten van de televoting. De spanning stijgt. ,,Het kan nog steeds!” Ellen Goslink is zo zenuwachtig dat ze op haar kruk gaat staan. Mensen beginnen zelf te tellen. ,,Dit is te weinig”. ,,Nee, nee, niet als Zweden minder dan 253 punten krijgt.”

253. Dat getal klopt en wordt door de presentatoren eindeloos herhaald terwijl de seconden wegtikken. Zweden krijgt er flink minder: 93. De kroeg ontploft. Er wordt gejuicht en gesprongen. Ellen Goslink valt meerdere mensen in de armen. ,,Zó leuk”, roept ze. ,,Zó geweldig.” Niks genaaid door de bellers – ze hebben Duncan de zege bezorgd.

Fame wacht in spanning af en barst los:

‘Mag ik op de bar dansen?’

De drie vriendinnen aan de bar zingen keihard het liedje ‘Arcade’. Omdat België geen 12 punten gaf aan Nederland, annuleren ze een gepland weekendje België en gaan ze naar Parijs, hebben ze besloten. ,,Duncan, Duncan, Duncan!”.

Ook de jarige Robert Dokter kan zijn geluk niet op. ,,Dít is pas een cadeau. Mag ik op de bar gaan dansen?” Zijn vrienden en hij hebben al afgesproken dat ze volgend jaar een hele week vrij nemen om erbij te zijn. In Nederland. ,,Dat wordt één groot feest en dat wil ik meemaken”.