Opinie

Piep-piep-piep

Achter ons huis in Reeuwijk ligt een sloot met knotwilgen en daarachter de loods van gemeentewerken met de vrachtwagen van de plantsoendienst. In de knotwilgen woont in deze tijd van het jaar een spreeuw die zijn collega’s imiteert in een vaste volgorde. Hij begint met een huismus, dan de boerenzwaluw, wulp en kauw. Dan komt het lawaai van een scholekster, de zachte brom van een snor en het arre-arre-ie-ie van de karekiet. Hij eindigt altijd glorieus met de luide piep-piep-piep van de achteruit rijdende vrachtwagen van de gemeente.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl