Beeldtaal Africobra is allesbehalve gedateerd

Black Power NRC tipt tentoonstellingen die met de Biënnale in Venetië te zien zijn. In de tentoonstelling van Africobra herleeft de black power beweging van Chicago in ritmische patronen vol knalkleuren.

Gerard Williams, Angela Davis, 1971
Gerard Williams, Angela Davis, 1971

Hogepriesteressen, golvende menigtes, vurig speechende leiders als Malcolm X en Angela Davis met een afrokapsel geschilderd vol regenboogkleuren om te benadrukken hoe ook haarstijl een statement was tegen de heersende witte schoonheidsidealen. In de tentoonstelling van Africobra herleeft de Black Power-beweging van Chicago in ritmische patronen vol knalkleuren.

Het kunstcollectief Africobra heeft uiteraard niets te maken met de Europese Cobra-beweging, integendeel. Het staat voor ‘The African Commune of Bad Relevant Artists’ en werd in 1968 in Chicago opgericht. Africobra ontwikkelde een collectieve kleurrijke stijl met inspiratie uit Afrika en de diaspora. Yoruba-maskers en oud-Egyptische goden worden in de swingende grafische beeldtaal vermengd met de Amerikaanse vlag en demonstrerende massa’s. De schilderijen tonen politici, de grafische patronen op kledingontwerpen van mede-oprichter Jae Jarrell bevatten namen van jazz-musici. Namen, want het ging om het vormen van een eenheid. Vitrines tonen links met poëzie en andere netwerken. Op een cover staat een gewapende man met verbroken ketenen op een verre planeet, hij kijkt niet om naar de aardbol. Afrofuturisten wilden een natie waar zwarte Amerikanen vrij konden zijn, desnoods op een andere planeet.

De golvende beeldtaal toont de mode van de jaren zestig en zeventig maar is allesbehalve gedateerd – niet alleen in de recente bijdragen van enkele Africobra-leden.