Recensie

Recensie Film

D’Angelo: van hemelse en duivelse muziek

Muziekdocu Soulzanger D’Angelo is een gespleten man, die soms verscheurd wordt tussen zijn religieuze opvoeding en zijn wereldse muziek. Dat laat een fraaie muziekdocu zien.

Zanger D’Angelo laat zich niet gemakkelijk kennen.
Zanger D’Angelo laat zich niet gemakkelijk kennen.

Niet geld voedt je ziel maar God, zegt soulzanger D’Angelo helemaal op het eind van de documentaire die Carine Bijlsma over hem maakte. Eerder in haar film wordt al duidelijk dat hij het moeilijk heeft met zijn rol in de muziekindustrie. Door de videoclip bij zijn hit Untitled uit 1999, waarin hij met ontbloot bovenlijf te zien is, komen er fans naar zijn optredens die hem vooral het hemdje van het imposante lijf willen scheuren. Terwijl het voor hem draait om zijn complexe en gelaagde muziek, een mengeling van funk, soul en gospel.

Lees ook een interview met regisseur Carine Bijlsma: Van sekssymbool tot kluizenaar – en terug

Devil’s Pie is vooral een documentaire over een veelzijdige muzikant die gespleten is tussen de seculiere muziek die hij maakt en zijn religieuze opvoeding, waarbij ‘duivelsmuziek’ uit den boze is. Op een indrukwekkende video-opname zien we de jonge zanger een opzwepend gospeloptreden geven in zijn oma’s thuiskerk in Richmond, Virginia. Een paar jaar later, in 1995, breekt hij door met de plaat Brown Sugar. Na 2000 verdwijnt hij veertien jaar uit zicht, met drank- en drugsproblemen. Hij was zichzelf kwijt, wat veel te maken heeft met de dood van zijn oma die hem grotendeels opvoedde. En dat zou zo weer kunnen gebeuren als de spirituele Michael Archer – zijn echte naam – het wint van de met zichzelf worstelende artiest D’Angelo.