‘Op Instagram en YouTube is veel goddelijks te vinden’

Mediavreters In deze rubriek vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken. Deze week antropoloog Malika Ouacha.

„Op Instagram en YouTube is heel wat goddelijks te vinden”, vertelt antropoloog Malika Ouacha (25). „Zo zoek ik video’s van gebedsdiensten op, omdat ik benieuwd ben waarom mensen die kijken. Welke boodschap vinden zij aantrekkelijk? Op Instagram tref ik fantastische spirituele teksten. De pagina Soul Guidance schrijft voor een flinke schare volgers over de ziel en wat ervaringen teweegbrengen in ons onderbewuste. Zo van God los is onze maatschappij dus niet. Tegenwoordig beleven we religie alleen op andere manieren – niet enkel meer via Bijbel, Koran of Thora. We vinden het ook in de natuur. Grappig, want daar ligt de oorsprong van veel religies. De Bijbel kwam in de woestijn tot Jezus, niet midden in Parijs.

„Ik ben religieus, maar beleef mijn relatie met God niet via YouTube. Ik vind mijn binding met het spirituele juist buiten media en materie, vooral in de natuur. Ik lees graag over theologie, waaronder de teksten van imam Al-Ghazali. In zijn tijd, de twaalfde eeuw, trok hij zich geheel terug om te schrijven. Voor mij is dat de ultieme verbondenheid met het Hogere. Hij was een instrument.

„Nieuws haal ik uit verschillende, internationale, kranten, zoals Le Figaro, Le Monde en The New York Times. Zo lees ik over gebeurtenissen vanuit verschillende perspectieven. Een krant mag geen eenzijdig beeld van de werkelijkheid geven. Voor een goede beschrijving van de wereld is het hele plaatje van belang. Pas dan zie je: tegenover elke haatdragende beweging staat een initiatief dat het tegenovergestelde bepleit. Nederlands Dagblad en Trouw lees ik omdat ze in interviews en achtergronden nooit de ongekende bodem van de diepte schuwen. Wij mensen zien elkaar aan de oppervlakte, maar ontmoeten elkaar pas écht in de diepte.

„De auteurs en sprekers Brené Brown en Esther Perel verbinden het spirituele met de wetenschap. Ik bewonder ze. Immateriële zaken proberen ze zo materieel mogelijk te maken. Volgens mij is dat waar wetenschap voor is. Wetenschap is niet per se atheïstisch, maar bedoeld om te begrijpen en door te geven. Brown onderzoekt schaamte en onzekerheid. Ze geeft woorden aan wat we voelen en niet zien. De podcast van relatietherapeut Perel kan ik blijven luisteren. Ze maakt je getuige van een sessie. De kwetsbaarheid daarin is voelbaar. Haar podcast barst van de liefde: zelfliefde, liefde voor de ander en haar eigen zachtheid. Soms voelt het alsof ik er zelf zit, omdat ik me zó herken in haar wereld.

De positie van vrouwen is eeuwenlang onderbelicht geweest

„We leven in een visueel tijdperk. Op mijn Instagram deel ik daarom beelden van Noord-Afrika, gemaakt in een tijd waar maar weinig mensen weet van hebben. Noord-Afrika en het Midden-Oosten worden vaak als islamitische, conservatieve werelden vol ellende gezien. Ik ben Marokkaanse en weet: op sommige plekken is dat zo, maar zeker niet overal. Bovendien liepen vrouwen er in vroegere tijden nogal eens anders bij dan men denkt. Mijn promotieonderzoek gaat over de ervaring van vrouwenrechten in de Hoge Atlas, een gebergte in Marokko. Zij moeten zich houden aan nationaal recht, maar hebben in de onderstroom te maken met tribaal recht, dat bol staat van tradities en ongeschreven normen. Het schuurt. Ik onderzocht hoe dat werkt. De positie van vrouwen is eeuwenlang onderbelicht geweest, niet enkel daar, maar wereldwijd.”