Opinie

    • Hans Steketee

Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

Er zijn altijd brieven over de Tweede Wereldoorlog, maar rond 4 en 5 mei zijn het er meer. Aan beide data besteedden we aandacht via een lezing. In ‘Nooit meer oorlog’ is relevanter dan ooit (bijlage Opinie en Debat, 4/5) betoogde Caroline de Gruyter dat vrede niet gratis is en dat we de mogelijkheid, of zelfs de noodzaak om ooit oorlog te moeten voeren, onder ogen moeten zien. Dat kwam haar op lof en ook wat kritiek te staan, met name over de „beschavende kracht” die ze Europa toedicht (denk: Griekse eurocrisis, Bosnië, migranten).

Voor Bevrijdingsdag publiceerden we Rosanne Hertzbergers 5 mei-lezing (6/5). Afgemeten aan de reacties is ook die veel gelezen, op papier en online. Interessant, althans voor ons, was dat we haar stuk twee verschillende koppen meegaven: online ‘Ik weiger een vierde generatie slachtoffers groot te brengen’, en in de print-editie ‘Ik ben een optimistische Jood’.

Hoewel we altijd lang nadenken over koppen – een enkele keer te lang – is mijn indruk dat het hier niet veel uitmaakte. Vrijwel alle reacties haakten in op haar weigering zich door defaitisme te laten leiden. Een enkeling reageerde met een enkel „Hulde” of „High-five, we begrijpen elkaar” (D. van der Zee). Een paar lezers vonden weliswaar dat er weinig reden voor optimisme is („Een prima betoog”, schreef J.E. Boswijk, „maar of het lukt om een volgende generatie te vrijwaren van de last van wat mijn moeder ‘het grote verdriet’ noemde...”). Het was opvallend hoeveel lezers de moeite namen om uit te leggen waarom Hertzbergers optimisme hun „uit het hart gegrepen” is. Zoals René Borkus, die schreef dat haar weigering om toe te geven aan angst voor nieuw slachtofferschap een positieve les voor iedereen inhoudt: we moeten ons minder laten leiden door angst voor „ongeval, ziekte, handicap” en positief leven ‘in het nu’. „Leve het optimisme!”

plv chef Opinie