Kaal sonnet

waarin een miljoen diersoorten in hun voortbestaan wordt bedreigd

Waar oude dichters als een nachtegaal het leeuwenhart bezongen van hun helden die rapper dan een hert door bossen snelden als adelaars op vleugels van hun taal,

zijn nieuwe dichters net als kakkerlakken gedwongen om hun held als pissebed te zien en al hun metaforen met resterende insecten af te vlakken.

Mooi als een tor, zo mager als een mijt, zoals een kever kwijnt in nostalgie, zo scharrelt de poëet door lege taal.

Het nakend einde van diversiteit van diersoorten bedreigt de poëzie. Gedichten worden zonder dieren kaal.

8 mei 2019

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.