‘Ik durfde nooit alleen op reis’

De Toerist Steeds meer buitenlandse toeristen bezoeken Nederland, in 2018 ruim 19 miljoen. Wie zijn het?

Sampras Banumoorthy uit Engeland.
Sampras Banumoorthy uit Engeland. Pepijn Keppel

Hij kijkt omhoog, naar de steigers rondom de Domtoren in Utrecht. Zijn mond iets open, koptelefoon op zijn hoofd. Een gitaarsolo van de Red Hot Chili Peppers is dof hoorbaar vanonder de oorkussens. Sampras Banumoorthy (24) is voor het eerst alleen op reis. „Ik durfde het nooit.”

De angst om zich alleen te voelen hield hem tegen. Om daar vanaf te komen, kocht hij een ticket naar Amsterdam en huurde een Airbnb in Castricum. Een veilige keuze. Bij zijn vorige twee bezoeken aan Nederland, toen met vrienden, huurde hij dezelfde accommodatie en kocht hij een ticket bij dezelfde luchtvaartmaatschappij.

Nederland doet hem denken aan Denemarken, het land waar hij deels is opgegroeid. Op zevenjarige leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Londen. „Maar ik pas niet in het Verenigd Koninkrijk, ik hoor daar niet. Nederlanders zeggen waar het op staat, zonder er omheen te draaien. Ik houd daar wel van. Dit voelt meer als thuis, als Denemarken.”

In Londen word je opgeslokt in de menigte, ben je een anoniem individu, verdrink je in de hectiek

Banumoorthy werkt als administratief medewerker van een ziekenhuis in de City, het financiële hart van Londen. Leuk vindt hij dat niet, maar „it pays the bills”. „In de City draait het leven om werken, werken, werken. Je ziet er zakenmannen over straat rennen in dure pakken, van vergadering naar vergadering. In Nederland zie je dat niet, het is hier meer laid-back, minder carrièregericht.”

Zelf zou hij dat ook wel willen, meer rust en ruimte om na te denken. In Castricum vindt hij dat. „Het lijkt me heerlijk om in een kleinere stad te wonen, dat je iedereen kent en gedag zegt op straat. Waar vind je dat nou, zo’n rust een half uur van een wereldstad? In Londen word je opgeslokt in de menigte, ben je een anoniem individu, verdrink je in de hectiek.”

En hoe bevalt zijn eerste reis alleen? „Ik heb nog niet met veel mensen gepraat. Mijn Airbnb-host in Castricum maakt wel af en toe een praatje met me. Ik begrijp nu waarom ik het al die tijd niet durfde. Ik voel me verschrikkelijk alleen.”