Hoe een tbs’er opklom tot topcrimineel

Naoufal F. Hij kreeg tbs opgelegd, maar kon zijn criminele carrière daarna rustig hervatten. Komende week staat Naoufal F. terecht op verdenking van betrokkenheid bij een liquidatie. Wie is hij?

Illustratie Gijs Kast

„Naoufal is iemand, die snijdt je gewoon in stukken. Die Naoufal heeft een keertje iemand in zijn been geschoten. Is hij vast komen te zitten, kwam hij buiten, heeft hij hem wéér in zijn been geschoten.” Dit krijgt de politie in januari 2013 per telefoon te horen van Benaouf A. Een maand eerder was die het doelwit van een liquidatiepoging in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt. Tijdens de wilde schietpartij wist hij aan zijn belagers te ontkomen door in het water te springen. Twee van zijn vrienden werden doodgeschoten.

Lees ook: OM eist levenslange celstraf tegen topcrimineel Naoufal F.

In het telefoongesprek met de leider van het rechercheteam dat de zaak onderzoekt, noemt Benaouf namen van de personen die hij tijdens de schietpartij heeft gezien. Het zijn de namen van een nieuwe generatie criminelen: hongerige jonge mannen die aan het grote geld van de cocaïnehandel hebben geroken. Een ervan is die van Naoufal F. Benaouf waarschuwt de politie hem vooral niet te onderschatten. „Gestoord is zacht uitgedrukt”, zegt hij. „Hij is een hitman.”

Voor deze dubbele moord is Naoufal F. nooit vervolgd. Toch zit hij al jaren vast. In 2018 veroordeelde de Amsterdamse rechtbank hem voor het regelen van een mislukte liquidatie in Diemen, komende week staat hij voor de rechter in verband met een andere liquidatie. Dit keer gaat het om de moord op een Iraanse vluchteling, volgens de AIVD uitgevoerd in opdracht van de Iraanse geheime dienst.

NRC ging de straat op, las dossierstukken en woonde een serie strafzaken bij waarin Naoufal F. een hoofdrol heeft gespeeld. Portret van een ex-tbs-klant die volgens justitie als ‘moordmakelaar’ heeft gewerkt voor de top van de Nederlandse onderwereld.

Opscheppertje

Naoufal F. is op 9 september 1980 geboren in Rotterdam maar groeit op in de wijk Reigersbos in Amsterdam Zuidoost. Hij gaat naar de middelbare school op Panta Rhei, een scholengemeenschap in Amstelveen. Op een oude klassenfoto, uit het schooljaar 93/94, zit hij met een grote bos krullen glimlachend in een wit shirt op een gymnastiekbank op het schoolplein. „Hij was, net als wij allemaal, een beetje een opscheppertje”, herinnert een klasgenoot zich. „Hij had alles groter, beter, mooier en spannender.”

Naoufal zit niet lang op Panta Rhei. Op de klassenfoto van een jaar later ontbreekt hij al. In een rapport dat hij heeft achtergelaten op de website Schoolbank krijgt de onderwijsinstelling van hem een 4. Hoewel nog minderjarig, komt hij aan de lopende band in aanraking met de politie. Op zijn zestiende wordt hij veroordeeld tot jeugddetentie voor diefstal met geweld, afpersing en mishandeling. Hij zit vast in verschillende jeugdinrichtingen en leert daar criminelen uit heel Nederland kennen. Sommigen hebben net als hij al behoorlijk wat zware delicten op hun naam staan.

In 2002, Naoufal is dan 22, wordt hij opgepakt voor een gewapende overval. Bij de roof drukte Naoufal zijn slachtoffer een wapen in het lichaam en eiste geld. „Ik ga je schieten! Ik ga je schieten! Ik ga je dood maken!”, riep hij tegen de man. Naar aanleiding van die zaak wordt hij, op last van de rechtbank, onderzocht door een psychiater. Die constateert „een persoonlijkheidsstoornis met antisociale en narcistische kenmerken”. In het rapport staat verder dat Naoufal „snel gekrenkt” zou zijn en zou beschikken over een „zwak geweten”. Hoewel hij categorisch weigert mee te werken aan een IQ-test wordt daarnaast gesteld dat Naoufal zwakbegaafd is.

Naoufal is iemand, die snijdt je gewoon in stukken

Voor de gewapende overval wordt hij veroordeeld tot drieënhalf jaar cel. In 2004 moet hij weer voor de rechter verschijnen voor afpersing. Dit keer krijgt hij twintig maanden cel plus tbs met voorwaarden. Dat betekent dat Naoufal – na zijn gevangenisstraf – geen alcohol of drugs mag gebruiken, zich psychiatrisch moet laten behandelen en zich moet houden aan de aanwijzingen van de reclassering. Omdat hij deze voorwaarden niet naleeft, wordt zijn straf omgezet in tbs met dwangverpleging. Naoufal wordt overgeplaatst naar tbs-kliniek Veldzicht in het Overijsselse Balkbrug. Hij houdt er een nieuwe bijnaam aan over in de onderwereld: ex-Tiba, een verbastering van het woord ex-tbs’er.

Op straat gaat het verhaal dat Naoufal zich tijdens weekendverloven alweer schuldig heeft gemaakt aan zware misdrijven. De psychiaters in de tbs-kliniek waar hij behandeld wordt hebben daar niks van gemerkt. In het laatste rapport dat over hem is opgemaakt, eind 2011, wordt geconcludeerd dat de eerder geconstateerde persoonlijkheidsstoornis zich in positieve zin ontwikkeld heeft. Zodanig dat die, volgens de psychiater, nauwelijks nog „interfereert” met het dagelijks functioneren van Naoufal. De kans dat Naoufal ooit weer de fout in gaat wordt laag ingeschat. Ook voor de lange termijn. Na zeven jaar tbs heeft de dan 31-jarige Naoufal volgens de rapporterend psychiater voldoende steun, stevigheid en een sociaal netwerk ontwikkeld om op eigen benen verder te kunnen. In het voorjaar van 2012 volgt de rechtbank het advies van de psychiater op en wordt de tbs beëindigd.

Jimmy Woo

Een half jaar na zijn ontslag uit de tbs-kliniek wordt Naoufal aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij een wilde vechtpartij in de Amsterdamse nachtclub Jimmy Woo. Wanneer de politie de inhoud van zijn schoudertasje inspecteert, vinden ze bijna 11.000 euro. Het geld is gebundeld in pakjes van 1.000 euro. Hoe hij aan zoveel geld komt, wil hij niet zeggen. Als een agent een opmerking maakt over het aanzienlijke bedrag, zegt Naoufal: „Stelt niks voor.” Hij wordt heengezonden.

Op 9 maart 2013 loopt hij weer tegen de lamp. Hij wordt, één jaar na het einde van zijn tbs, aangehouden wegens vuurwapenbezit en krijgt vier maanden cel. Maar die straf zal hij niet uitzitten. Op 18 maart 2013 laat Naoufal zich namelijk uitschrijven uit de Gemeentelijke Basisadministratie wegens „emigratie”. Sindsdien woont hij niet meer in Nederland en is hij onvindbaar voor de politie.

In de zomer van 2014 duikt hij op in Spanje, bij een liquidatie. Het gaat om de moord op Samir Bouyakrichan op 29 augustus 2014 bij een restaurant in Marbella. Op bewakingsbeelden van het restaurant is te zien dat Naoufal aan tafel zit bij het slachtoffer als de schutters binnen komen stormen.

Gestoord is zacht uitgedrukt

Samir Bouyakrichan was niet zomaar een drugshandelaar. Op het moment van zijn liquidatie is hij een van de bekendste en grootste cocaïnehandelaren in Nederland, die naar verluidt direct zaken deed met de kartels in Colombia. Net als de wilde schietpartij in de Staatsliedenbuurt wordt de moord op Bouyakrichan door bronnen in zowel de opsporing als de onderwereld gezien als een game changer. Zijn dood betekent dat de bordjes in de onderwereld worden verhangen. En weer valt daarbij de naam van Naoufal F.

In de onderwereld gaat een hardnekkig verhaal dat deze coup is geënsceneerd door Rico de Chileen en Ridouan T., twee kopstukken van de Nederlandse cocaïnemaffia. Het is een theorie die ook binnen de opsporingsinstanties zeer serieus wordt genomen, al is er geen hard bewijs voor gevonden – nog niet.

Wat wel vaststaat is dat Rico de Chileen en Ridouan T. goede bekenden zijn van Naoufal. Het lijkt erop dat hij promotie heeft gemaakt in de onderwereld. Binnen een paar jaar is hij opgeklommen van ex-tbs’er tot een van de toonaangevende figuren in het criminele milieu.

Op de foto in de Dublin Zoo

Terwijl de Nederlandse politie naar hem op zoek is, verblijft Naoufal in Dublin. Hij is vanuit Düsseldorf naar Ierland gevlogen met een vervalst paspoort. In de Ierse hoofdstad leeft hij allerminst het leven van een opgejaagde crimineel. Zo brengt hij in het najaar van 2015 een bezoekje aan de dierentuin, pal tegenover het hoofdbureau van politie. Met zijn dochtertje poseert hij voor de fotograaf van de Dublin Zoo. Naoufal draagt een winterjas van Moncler en heeft een peperduur Audemars Piguet-horloge om.

Die welvaart lijkt voort te komen uit de cocaïnehandel. In de zomer van 2015 duikt de naam van Naoufal op in berichten over een smokkelroute vanuit Zuid-Amerika waarbij tassen cocaïne voor de kust van Nederland worden overgeladen op viskotters uit Urk. „Broer, dit is het verhaal omtrent die vissers: we hebben een groep vissers die op het water kunnen aannemen”, zo vertelt een handlanger aan Naoufal. „Ken het systeem, sir”, laat Naoufal weten. „Yoego hebben die lijn in hun hand.” De twee mannen zijn optimistisch over de nieuwe plannen. Als het allemaal lukt „zijn we klaar en gaan we met pensioen”.

Ik ga je schieten! Ik ga je schieten! Ik ga je dood maken!

Naoufal woont in Dublin in een luxe-appartement in Baggot Street. Het staat op naam van een van de associates van de Kinahan-clan, een beruchte Ierse onderwereldfamilie. Zijn verblijf in het buitenland belet Naoufal niet om actief te blijven in de Nederlandse onderwereld. Op afstand stuurt hij in november 2015 een liquidatiepoging aan op de Amsterdamse beroepscrimineel Pjotr R. Als die aanslag mislukt en een aantal mensen wordt opgepakt (‘geveegd’), is Naoufal razend. „Vertel hoe ze zijn geveegd, je praat niet kk (kanker) hond ????”, luidt een bericht dat hij met zijn ‘PGP-telefoon’ naar een van de betrokkenen stuurt. „Wat is precies gebeurd. Die wagie is ook geveegd. Hoe zijn ze geveegd??? Praat a kk ongeluksvogel !!!!”

Het contact van Naoufal vertelt daarop dat ze, na de mislukte liquidatie, in een garage waren om de vluchtauto in brand te steken en ineens politie hoorden. Vervolgens zijn ze allemaal weggerend. Dit maakt hem nog kwader. „Kk hoer dat je bent. Leg goed uit wat is gebeurd, niet die halve verhalen waar je goed in bent!!! Leg uit kk hoertje. Leg uit a kk hoertje dat je bent!!!”

De tirade van Naoufal kan niet voorkomen dat het hele moordcommando binnen 24 uur wordt aangehouden en hun PGP-telefoons worden gevonden. Nadat die telefoons door specialisten van het Nederlands Forensisch Instituut zijn gekraakt, vormt dit berichtenverkeer belangrijk bewijsmateriaal tegen Naoufal en de mannen die hij aanstuurde.

Felblauwe Louboutin-gympen

Bijna een half jaar later, in april 2016, doet de Ierse politie een inval in de woning waar Naoufal toevallig verblijft. Een lid van een van de strijdende partijen in een grote Ierse gangsteroorlog is aangehouden met de energierekening van de woning op zak. Voor de politie reden om een bezoek te brengen aan het appartement, dat wordt gehuurd voor bijna 3.000 euro per maand.

Naoufal doet open. Hij identificeert zich als Omar Ghazouani. In de flat vindt de politie bijna 13.000 euro cash, twee Rolexen die samen bijna 40.000 euro waard zijn en een Audemars Piguet Limited Edition van 50.000 euro. Wat de agenten verder opvalt, zijn felblauwe Louboutin-gympen van 800 euro.

Ook vindt de politie een kleine hoeveelheid wiet, een vals Nederlands paspoort en een valse Belgische identiteitskaart. Naoufal wil niks zeggen over de aangetroffen spullen en moet mee naar het bureau. Pas wanneer zijn vingerafdrukken naar Interpol zijn gestuurd, weet de Ierse politie met wie ze van doen heeft. Bij de Nederlandse opsporingsinstanties wordt deze toevalstreffer met gejuich ontvangen. Ze zijn dan al jaren op zoek naar Naoufal en vragen via een Europees arrestatiebevel om zijn uitlevering naar Nederland.

In de onderwereld is men minder enthousiast. Criminele kopstukken Rico de Chileen en Ridouan T. bespreken de arrestatie van Naoufal, die ze „broer” noemen, en regelen geld voor juridische steun in Dublin. Ook hopen de mannen dat ze via een PGP-telefoon weer contact kunnen leggen met Naoufal. Hij zit in een gevangenis waar bevriende Ierse criminelen via een corrupte bewaker het een en ander kunnen regelen.

Ridouan T. doet bovendien aan Rico de suggestie officier van justitie Koos Plooij te „laten slapen”. Het plan gaat Rico te ver. „Laten we wachten en kijken of we het anders kunnen doen.” Dit is geen onbetekenend detail. Plooij heeft de leiding over het onderzoek naar de mislukte liquidatie in Diemen in 2015. In die zaak wordt Naoufal in 2018 uiteindelijk veroordeeld tot achttien jaar cel voor het aansturen van de groep schutters die de mislukte aanslag heeft gepleegd. Naoufal F. heeft dit ontkend en tijdens het proces geen vragen willen beantwoorden. Tegen zijn veroordeling loopt nog een hoger beroep.

Dinsdag begint in de Amsterdamse rechtbank de volgende strafzaak tegen Naoufal F., nu voor zijn rol bij de moord op de Iraanse elektriciën Ali Motamed op 15 december 2015. Met één schot door het hoofd werd Motamed voor zijn woning in Almere van het leven beroofd. De twee uitvoerders zijn onlangs veroordeeld tot 20 en 25 jaar. Ook deze moordbrigade is volgens het OM aangestuurd door Naoufal. Een beschuldiging die door Naoufal wordt ontkend en door zijn advocaten wordt bestreden.

De nieuwe strafzaak roept ook nieuwe vragen op. Ali Motamed was namelijk niet zomaar een Iraanse vluchteling. Hij kwam naar Nederland omdat hij in zijn vaderland verantwoordelijk werd gehouden voor een bomaanslag die in 1981 het leven kostte aan 73 mensen. Het vermoeden is dat het Iraanse regime Naoufal F. heeft aangezocht de liquidatie te organiseren. Hoe de Iraniërs bij Naoufal terecht zijn gekomen, wil inlichtingendienst AIVD niet toelichten. Maar in het criminele milieu zijn ze er niet verbaasd over. Naoufal is een hitter, klinkt het in de onderwereld: iemand die moordt voor geld.