De Giro biedt op voorhand meer spektakel dan de Tour

Ronde van Italië Zonder de almacht van titelverdediger Chris Froome en zijn ploeg blijven er kanshebbers genoeg voor de Giro-eindzege. Tom Dumoulin, de Sloveen Primoz Roglic en de Brit Simon Yates zijn favoriet.

De 102de Ronde van Italië gaat zaterdag van start met een korte klimtijdrit van Bologna naar de basiliek van San Luca.
De 102de Ronde van Italië gaat zaterdag van start met een korte klimtijdrit van Bologna naar de basiliek van San Luca. Foto Bas Czerwinski/ANP

Een verbluffende solo van tachtig kilometer door de Alpen, zoals de legendarische campionissimi Fausto Coppi en Gino Bartali. Precies op de juiste plekken langs het parcours verzorgers van de ploeg geposteerd met eten en drinken. Donderdagavond bedacht, vrijdag tot in de perfectie uitgevoerd, om de Giro 2018 uit verloren positie alsnog te winnen. Geniaal plan van teammanager Sir David Brailsford. Wat een manier om alle dopingbeschuldigingen naar de achtergrond te dringen. Wat een renner, Chris Froome. En wat een ronde, de Giro. Pure heroïek. „Brilliant to watch”, aldus Brailsford bij de BBC.

De 102de editie van de Ronde van Italië, die zaterdag start met een korte klimtijdrit naar de basiliek van San Luca, doet het zonder titelverdediger Froome. De 33-jarige Brit richt zich volledig op een vijfde Tourzege. Tom Dumoulin, winnaar van 2017 en vorig jaar tweede, Jumbo-Visma-kopman Primoz Roglic en de Britse Vueltawinnaar Simon Yates zijn favoriet. Dat Vincenzo Nibali, Miguel Ángel López en Mikel Landa slechts als outsiders gelden, zegt veel over de kracht van het deelnemersveld dit jaar. De Giro – met een uitgebalanceerd parcours van tijdrijden en klimmen – belooft op voorhand meer spektakel dan de Tour, de laatste jaren in een wurggreep van Froome cum suis.

Lees ook: De ideale plek om te trainen voor de Giro is een instabiele vulkaan

Met de Britse chemiereus Ineos voor Sky als nieuwe hoofdsponsor steeg het teambudget van 39 naar 47 miljoen euro per jaar. Drie keer zoveel als een gemiddelde ploeg in de World Tour en ruim voldoende om elke ronde te domineren. Maar terwijl Froome en Tourwinnaar Geraint Thomas zich in alle anonimiteit voorbereiden op de Tour, starten de Britten in Italië met een veredelde jeugdploeg. Beoogd kopman Egan Bernal, het Colombiaanse toptalent die eerder dit seizoen al Parijs-Nice won, brak een week voor de start zijn sleutelbeen. Een uitgelezen kans voor Wout Poels om als invaller te verrassen? Ook de Limburgse klimmer richt zich puur op de Tour. Daarmee valt de Britse superploeg als machtsfactor weg en lijkt een stunt als vorig jaar uitgesloten.

Vraagtekens

De ploegleiding van Dumoulin plaatste toen al direct vraagtekens bij het zelfverklaarde ‘masterplan’ dat manager Brailsford en trainer Tim Kerrison na de Giro openbaar maakten als reactie op alle argwaan over de ‘onmogelijke’ prestatie. Bidons kun je ook vanuit de auto geven, dat hoeft niet langs de weg. En ook bij Sunweb weten ze tot in detail wat en wanneer hun kopman moet eten, zelfs toen Dumoulin op die helse dag in de Alpen zijn persoonlijk record brak met 8.700 calorieën. Een sms’je uit het hoofdkwartier van de ploeg in Deventer toonde hem de toegestane tussendoortjes: ‘1 cup jam, 1 cup banaan en 5 gram havermout’. De rest van de maaltijden gaat net zo, drie weken lang. Geen acuut masterplan nodig.

De aanval van Froome was onverwacht, de eigen cijfers klopten allemaal. „Het plan was dat Tom op z’n best moest zijn in de derde week”, legde bewegingswetenschapper Jorn Knops na de Giro uit. „Op basis van al onze data uit eerdere grote rondes en een goede analyse hebben we alle beslismomenten in die week kunnen modelleren tot op vijf of tien seconden nauwkeurig.” Op basis van vergelijkbare gegevens kozen ploeg en renner dit jaar de Giro als hoofddoel boven de Tour, die hij ook rijdt. En wie zichzelf zo goed kent, schrikt niet van wat mindere resultaten in de voorbereiding. Wel mist Dumoulin zijn geblesseerde helper Wilco Kelderman. Maar Sam Oomen, vorig jaar negende, is een sterke vervanger.

Lees ook het interview met Jorn Knops, de architect van het gedetailleerde schema voor Dumoulin.

Ideale gewicht

Waar Dumoulin zich bewust ruim een kilo boven zijn ideale gewicht (tussen de 69 en 70 kilo) voorbereidde, oogt concurrent Roglic (65 kilo) al het hele seizoen superscherp. De Sloveen won alle rondes waaraan hij meedeed: Emiraten, Tirreno en Romandië – de laatste met drie ritzeges. Te vroeg in vorm? „Als je een resultaat kunt halen, denk ik niet dat het een goede tactiek is om je te verstoppen”, zei Roglic donderdag op een persconferentie. Bij Jumbo-Visma, zonder de zwaar gevallen Robert Gesink, heerst veel vertrouwen in de nummer vier van de Tour 2018. „We hebben één doel en dat is de Giro winnen”, aldus wegkapitein Jos van Emden, die in 2009 de Giro al eens won met de Russische kopman Denis Mensjov.

Van de favorieten is ‘vlieggewicht’ Simon Yates is met 58 kilo het lichtst. Een voordeel bij de vele aankomsten heuvel- en bergop, maar ook een valkuil om overal en altijd voor ritwinst te gaan. Vorig jaar won de 26-jarige Brit drie ritten en reed hij dertien dagen in de roze leiderstrui. Om drie dagen voor het einde van de Giro in te storten en pas als 21ste Rome te halen. De les? „Ik houd van aanvallen maar dat kun je helaas niet altijd doen”, zegt hij tegen Cycling Weekly. Doseren, zoals hij vorig jaar de Vuelta won. Vertrouwen op zijn verbeterde tijdrit, die hij dit jaar won in Parijs-Nice. „Het harde werk heeft eindelijk resultaat.”

Het Australische Mitchelton-Scott, de ploeg van Yates, beschikt over een sterk blok met klimmers als de Colombiaan Esteban Chaves (tweede in de Giro van 2016) en de Spanjaard Mikel Nieve. Astana van de Colombiaanse kopman Lopez, vorig jaar derde, rijdt dit jaar collectief op hoog niveau. Maar waarschijnlijk zal geen ploeg de Giro zo domineren als Ineos straks de Tour. Het maakt de race alleen maar boeiender, met naast de eerder genoemde kanshebbers ervaren klassementsrenners als Bauke Mollema (Trek), Ilnur Zakarin (Katjoesja) of Michael Woods (Education First) en opkomende talenten als de vorig jaar verrassend als vierde geëindigde Ecuadoriaan Richard Carapaz (Movistar) of de Australiër Ben O’Connor (Dimension Data).

Wordt de openingstijdrit net zo spannend als in 2016 in Apeldoorn, toen Dumoulin twee honderdsten sneller was dan Roglic? De tijdrit in rit negen, naar San Marino, zal met een serieuze klim op het eind meer duidelijk maken over de krachtsverhoudingen. Het zwaartepunt van het in totaal 3.578 kilometer lange parcours ligt in de laatste week, met zes bergritten. Rit 16 oogt het meest hels: 226 kilometer over onder meer Gavia (met op 2.618 meter hoogte de Cima Coppi, het dak van de Giro) en Mortirolo. De Giro eindigt op zondag 2 juni in de Arena van Verona, na een tijdrit van 16,9 kilometer. Kan Dumoulin nog eens wat hij in 2017 al deed in Milaan: de eindzege pakken in de laatste tijdrit?