Een magische avond voor het Nederlands getinte Liverpool

Champions League Liverpool, met Van Dijk en Wijnaldum, staat in de finale van de Champions League na een megastunt tegen voetbalgod Messi en de zijnen.

Wijnaldum in extase na zijn tweede goal.
Wijnaldum in extase na zijn tweede goal. Foto Phil Noble/Reuters

Hoe moet het zijn geweest voor al die mensen die erbij waren? Al die duizenden Liverpudlians die zich hadden bijeengepakt in dat beroemde stadion met de naam Anfield, zij aan zij op The Kop, waar ze hun lijflied zouden uitschreeuwen. You’ll Never Walk Alone. Vervoerd en zielsgelukkig. Omdat ze getuigen waren van iets dat in dit moderne voetbaltijdperk toch niet ging gebeuren. Een megastunt.

Zou Lionel Messi perplex hebben gestaan? Omdat datgene wat zich voor zijn ogen had afgespeeld, amper te bevatten was. Zelfs niet voor hem, de handigste speler ter wereld, die meestal zelf degene is die een voetbalwonder tot stand brengt. Maar terwijl miljoenen mensen voor de tv zullen hebben gewacht op een beslissende balberoering van zijn voet, kwam Messi nooit los van zijn bijrol. Zijn medespelers evenmin.

Lees ook: Liverpool stunt met 4-0 zege op Barcelona en bereikt opnieuw finale

Niet FC Barcelona maar het Nederlands getinte Liverpool staat op 1 juni in de finale van de Champions League. Misschien wel tegen Ajax.

Tussen al die vreugdevolle gezichten was ook dat van Pepijn Lijnders te zien. Hoe prettig is het voor hem om op het allerhoogste niveau succes te hebben? In Nederland kreeg de Limburgse autodidact-trainer zijn eerste hoofdtrainersklus bij NEC, maar nog voor hij zijn weg kon vinden, stond hij weer op straat. Zijn vriend Jurgen Klöpp haalde hem terug naar Liverpool en sloot Lijnders dankbaar in de armen.

Virgil van Dijk? In zijn nabijheid moet Luis Suárez zich hebben opgevreten. Van Dijk. Heerser aan de Mersey.

Vraag het die paar duizend Spanjaarden die stilletjes tegenover The Kop zaten. Wat zou de beste omschrijving van hun gemoed zijn. Beduusd? Ongetwijfeld dachten ze er al te zijn, na vorige week. In Spanje was het Messi versus Liverpool geweest: 3-0. Wie weet, als hij zin had, liet Messi ook in het Noord-Westen van Engeland zien waarom de wereld hem bewondert. Al leek de return slechts een formaliteit.

Liverpool miste Mohamed Salah. Hoe dankbaar zal hij zijn? De camera’s zoomden veelvuldig op hem in. Daar zat hij dan. Liverpools beste speler, omringd door genodigden en sponsors, die wél verheugd waren met hun plek op de tribune. Salah niet. Hij was geblesseerd en niet bij machte om een rol te spelen in een van de belangrijkste duels van het jaar. Nu staat hij alsnog in de finale. Een onverwacht geschenk.

De avond van Wijnaldum

Want daar was Georginio Wijnaldum. De middenvelder uit Rotterdam was woest geweest toen hij van zijn trainer vernam dat hij niet in de basis zou beginnen.

Zou hij überhaupt hebben kunnen slapen? Hij werd de held van het stadion. Als invaller had hij na rust slechts drie minuten nodig om de wedstrijd te kantelen. Eerst de 2-0, toen die geweldige kopbal. Precies op het hoogste punt van zijn sprong raakte hij de bal op zijn voorhoofd: 3-0. En zo stond Wijnaldum ineens te boek als de eerste invaller die twee doelpunten maakte in een halve finale van de Champions League.

Alsof het wedstrijdverloop niet al bizar genoeg was, kwam de beslissende treffer van Divock Origi tot stand na een geniale corner van Trent Alexander-Arnold, die de bal voor het doel slingerde toen de spelers van Barcelona nog moesten bedenken wie ze eigenlijk zouden gaan dekken.

Hoe alle hoofdrolspelers zich ook zullen hebben gevoeld, zeker is dat dit een avond was die nog jaren zal beklijven. Omdat het misschien wel jaren duurt voordat het nog eens gebeurt.