Recensie

Recensie Film

En toch ligt homo Max alleen met een vrouw in bed

Feelgoodfilm In ‘Singel 39’ is alles een tikje progressiever. Maar de film over de homoseksuele Max met kinderwens, had nog best wat verder mogen gaan.

Max en Monique (Waldemar Torenstra en Lies Visschedijk) in ‘Singel 39’.
Max en Monique (Waldemar Torenstra en Lies Visschedijk) in ‘Singel 39’.
    • André Waardenburg

Singel 39 wordt door de makers geen romkom genoemd maar een feelgoodfilm. Het verhaal heeft weliswaar de structuur van een romkom maar Singel 39 doet het inderdaad ietsje anders dan gebruikelijk in het (conservatieve) genre.

Zo is hoofdpersoon Max (Waldemar Torenstra) een homoseksueel met een kinderwens. Meestal spelen homo’s in romkoms een bijrol als beste vriend van de vrouwelijke hoofdpersoon. Dat is hier ook wel het geval, kunstenaar Max raakt bevriend met hartchirurg Monique (Lies Visschedijk), maar zijn rol is substantiëler. Sowieso is alles een tikje progressiever: Monique heeft geen frivool beroep, zoals de meeste vrouwen in romkoms, maar een serieuze baan en er zit bijvoorbeeld een pleidooi in voor euthanasie en zelfbeschikking. Niet vreemd, want het scenario werd geschreven door Eddy Terstall, die in Simon (2004) dit thema al behandelde.

Waarom de romkom bij Nederlandse filmmakers populair blijft: Was ‘Hartjeland’ nou van jou of van mij?

Zijn aardige maar ook wat rommelige script bevat een paar geslaagde grappen over vogelaars („Hé, is dat geen appelvink?”) en kunst. „Dus jij ben kunstenaar”, is het eerste wat Monique met enig dedain in haar stem zegt als Max haar vraagt of hij in de leegstaande verdieping onder de hare mag. Waarbij haar vingers dubbele aanhalingstekens maken als het woord ‘kunstenaar’ uit haar mond rolt.

Hoewel Monique geen kinderwens heeft, wordt zij toch jaloers als Max een knappe draagmoeder vindt. Dit vormt de complicerende factor in een film die best nog iets verder had kunnen en mogen gaan. Zo zien we Max wel mannen versieren, maar de enige met wie hij in bed te zien is, is Monique.