W Series, een nieuw tijdperk voor vrouwelijke coureurs

W Series De W Series, dit weekeinde gestart, bieden vrouwelijke coureurs de kans om zich te laten zien. Talent genoeg, maar meer geld is welkom.

De Britse Jamie Chadwick viert haar overwinning in de race op Hockenheim.
De Britse Jamie Chadwick viert haar overwinning in de race op Hockenheim. Foto Kai Pfaffenbach/Reuters

Een „enorm moment” vond Jamie Chadwick het. Ze won de allereerste race in de W Series, de eerste klasse waarin uitsluitend vrouwen uitkomen. Voor een coureur is een overwinning als deze niet anders dan andere, maar wel als mens, als vrouw in de autosport, zei ze. „Ik vind het ongelofelijk.”

Rethink racing – anders nadenken over het racen – is de veelzeggende slogan van de W Series. Het siert als hashtag de auto’s van de achttien vrouwen die vanaf nu deel uitmaken van het eerste kampioenschap in de nieuwe vrouwenklasse. Op het circuit van Hockenheim in Duitsland moest dit weekend een nieuw tijdperk van de autosport worden ingeluid. Anders nadenken over het racen, want het kan toch niet langer zo zijn dat er zo weinig vrouwen op hoog niveau in de autosport actief zijn?

Sinds het begin van het wereldkampioenschap in de Formule 1 hebben bijna negenhonderd coureurs in de koningsklasse van de autosport gereden. Slechts twee van hen waren vrouw: Maria Teresa de Filippis en Lella Lombardi, beiden Italiaans. De Filippis kwam tussen 1958 en 1959 in drie Formule 1-races in actie, Lombardi reed er tussen 1974 en 1976 twaalf. En dat wringt bij velen, aangezien juist in de autosport de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen een kleinere rol spelen.

Vrouwen in deze mannenwereld, ze zijn er zeker wel, maar ze zijn vaak veroordeeld tot de lagere raceklassen. Momenteel is de Colombiaanse Tatiana Calderón de vrouw met het hoogste niveau – zij werd dit jaar de eerste vrouw ooit in de Formule 2. Talent heeft ze zeker, maar daar schort het bij vrouwelijke coureurs ook niet aan. Alles valt of staat met geld, met de juiste financiële steun. Calderón wordt bijvoorbeeld gesponsord door Telmex, het grootste telecommunicatiebedrijf van Mexico.

Lees ook: Vrouwelijk rolmodel in een machowereld.

Selectie op basis van kwaliteit

Maar financiële steun is voor weinig vrouwen weggelegd, en het is onvoorstelbaar duur om op het hoogste niveau te racen. Toto Wolff, teambaas van het Formule 1-team van Mercedes, schatte al eens dat het een coureur zo’n acht miljoen euro zou kosten op weg naar de koningsklasse.

Een belangrijk uitgangspunt van de W Series – veelbesproken sinds vorig najaar – was dan ook een selectie van coureurs op basis van hun kwaliteiten en niet de hoeveelheid geld die ze meebrengen. De financiële steun was al geregeld, nu ging het puur om kwaliteit.

Zes raceweekenden in het voorprogramma van de DTM, op de circuits van Hockenheim, Zolder, Misano, de Norisring, Assen en Brands Hatch. Racen in Formule 3-auto’s, twee trainingen op vrijdag, kwalificatie en een race van een half uur op zondag. 1,5 miljoen dollar (1,3 miljoen euro) aan prijzengeld in totaal, waarvan 445.000 euro voor de winnaar van het klassement. Een schijntje vergeleken met het geld dat in de Formule 1 omgaat, maar een welkom duwtje in de rug en vooral een ideale kans voor een coureur om zich te presenteren, met name aan sponsoren.

Er kwam al snel kritiek op de serie van enkele vooraanstaande vrouwelijke coureurs. Pippa Mann, Brits IndyCar-coureur, noemde het een handmaid’s racing series, een verwijzing naar de tv-serie The Handmaid’s Tale, waarin vrouwen worden onderdrukt. Het zou het racen segregeren. Vrouwen moeten tegen mannen kunnen racen, zoals ze dat altijd hebben gedaan. Ook Calderón was kritisch. Ze noemde het een stap terug.

Maar tegelijkertijd was de interesse groot. 28 vrouwen deden mee aan selectiedagen begin dit jaar, van wie er achttien (plus vier reserves) overbleven. Een gemêleerd racegezelschap uit dertien landen. Topcoureurs die nu actief zijn in raceklassen met mannen. Zoals Chadwick, winnaar van het Britse GT-kampioenschap in 2015 en vorig jaar nog de eerste vrouw die een race in de Britse Formule 3 won. Of zoals haar landgenote Alice Powell, die moest stoppen met racen om financiële redenen.

Nederlandse inbreng is er met Beitske Visser, die in 2013 een jaar deel uitmaakte van het Red Bull-juniorprogramma en al in de GP3 reed. Ze werd vierde in de eerste race in Duitsland.

Het is te vroeg om al over het succes van de W Series te praten. Maar wat het eerste weekend in ieder geval uitwees, was dat er alles aan wordt gedaan om het zo professioneel en ambitieus mogelijk aan de wereld te presenteren.

De race zelf was spannend, met een veld dat dicht op elkaar zat. Allemaal in dezelfde auto, geen trucjes als DRS, geen teamorders, geen pitstops. Simpelweg: wie is de beste coureur?

De topvrouw van de W Series, Catherine Bond Muir, is overtuigd van de impact die de klasse zal hebben op een nieuwe generatie. „We zetten achttien vrouwen op de grid dit jaar, meer en meer zullen meedoen”, zei de CEO van de W Series. „Over tien jaar zullen ze zich afvragen waar alle commotie toch over ging. Alleen historici zullen zich nog herinneren hoe het in deze tijd was.”